Django Kurulumu

2017-10-20T20:33:00+00:00
Bu makale, Django</code> kurulumu ve çalıştırılmasını kapsar.</p>
##</a>
Python Kurulumu</h2>
Django’nun bir Python Web Framework</strong> olmasından dolayı; Django, Python’un kurulu olmasını ister. Bildiğiniz gibi Python’un bir çok versiyonu var. Aktif olarak
hem Python 2</strong> hem de Python 3</strong> kullanılıyor.</p>
###</a>
Hangi Python Versiyonu?</h3>
Her Django versiyonu her sürümü desteklemiyor. Bu sebeple, kullanacağınız Python</strong> ve Django</strong> sürümüne göre aşağıdaki tablodan karar verebilirsiniz.</p>
Django Versiyon</th> Python Versiyon</th></tr></thead>

1.8</td> 2.7, 3.3, 3.4, 3.5</td></tr>
1.9, 1.10</td> 2.7, 3.4, 3.5</td></tr>
1.11</td> 2.7, 3.4, 3.5, 3.6</td></tr>
2.0</td> 3.4, 3.5, 3.6</td></tr>
2.1</td> 3.5, 3.6, 3.7</td></tr>
</tbody></table>
###</a>
Python’ın Kurulması</h3>
Kurulacak Python</strong> sürümünü belirledikten sonra artık python kurulumuna geçelim.</p>
####</a>
Windows</h4>
Windows :( ortamı için kurulum gerçekleştireceksiniz Python Releases for Windows</a> sayfasından kurmak istediğiniz Python sürümüne göre kurulum sihirbazını indirebilirsiniz.</p>
####</a>
Linux/UNIX</h4>
#####</a>
Arch Linux</h5>
Arch Linux dağıtımında kurulum işlemini pacman</code> paket yöneticisi ile yapabilirsiniz.</p>
Python 3 son sürümü kurmak için</p>
pacman -Sy</span> python
</span></code></pre>
Python 2 son sürümü kurmak için</p>
pacman -Sy</span> python2
</span></code></pre>
Eski sürümleri kullanacaksanız AUR</strong> kullanarak aşağıdaki sürümler için kurulum yapabilirsiniz.</p>
Python Versiyon</th> AUR Paket Adı</th></tr></thead>

Python 3.5</td> python35</a></td></tr>
Python 3.4</td> python34</a></td></tr>
Python 3.3</td> python33</a></td></tr>
Python 3.2</td> python32</a></td></tr>
Python 3.0</td> python30</a></td></tr>
Python 2.6</td> python26</a></td></tr>
Python 2.5</td> python25</a></td></tr>
Python 1.5</td> python15</a></td></tr>
</tbody></table>
yaourt -Sy</span> python35
</span></code></pre>
#####</a>
Ubuntu</h5>
Ubuntu 16.04 ile Python 3 ve Python 2 kurulu olarak gelmektedir.</p>
Eski versiyonları yüklemek için deadsnakes</em>’ isimli PPA depoyu aktif edip eski versiyonları yükleyebilirsiniz.</p>
add-apt-repository</span> ppa:fkrull/deadsnakes
</span>apt-get</span> update
</span></code></pre>
Kurulum işlemi için de aşağıdaki gibi versiyon adını yazarak yükleyebilirsiniz.</p>
apt-get</span> install python2.6 python3.3
</span></code></pre>
#####</a>
Fedora</h5>
Fedora ile Python 3 ve Python 2 kurulu olarak gelmektedir.</p>
###</a>
Python Kurulumunun Test Edilmesi</h3>
Python’ın kurulumunu test etmek ve kurulu olan versiyon sürümünü öğrenmek için python</code> çalıştırabilirsiniz.</p>
python --version
</span></code></pre>
##</a>
Pip Kurulumu</h2>
###</a>
Ubuntu</h3>
Python 2 için pip</strong> kurulumu</p>
apt-get</span> install python-pip
</span></code></pre>
Python 3 için pip</strong> kurulumu</p>
apt-get</span> install python3-pip
</span></code></pre>
###</a>
CentOS ve RHEL</h3>
CentOS ve Red Hat Enterprise Linux için pip kurulumu</p>
yum</span> install epel-release
</span>yum</span> install python-pip
</span></code></pre>
###</a>
Fedora</h3>
Python 2 için pip</strong> kurulumu</p>
dnf</span> install python-pip
</span></code></pre>
Python 3 için pip</strong> kurulumu</p>
dnf</span> install python3-pip
</span></code></pre>
###</a>
Arch Linux</h3>
Python 2 için pip</strong> kurulumu</p>
pacman -S</span> python2-pip
</span></code></pre>
Python 3 için pip</strong> kurulumu</p>
pacman -S</span> python-pip
</span></code></pre>
###</a>
openSUSE</h3>
Python 2 için pip</strong> kurulumu</p>
zypper</span> install python-pip
</span></code></pre>
Python 3 için pip</strong> kurulumu</p>
zypper</span> install python3-pip
</span></code></pre>
###</a>
Kurulumun Test Edilmesi</h3>
Pip kurulumunu test etmek ve versiyonu öğrenmek için aşağıdaki komutu çalıştırabilirsiniz.</p>
pip --version
</span></code></pre>
##</a>
Django’nun Pip Yardımıyla Kurulumu</h2>
Pip yardımıyla Django paketini artık sisteme kurabiliriz.</p>
pip</span> install Django
</span></code></pre>
Eski sürüm bir Django kurulumu için de şunu kullanabilirsiniz.</p>
pip</span> install Django==1.0.4
</span></code></pre>
##</a>
Kurulumun Test Edilmesi</h2>
Django’nun başarılı bir şekilde kurulup kurulmadığını test etmek için Python’un interaktif kabuğunu kullanabiliriz.</p>
$</span> python
</span>Python</span> 3.6.2 (default, Jul 20 2017, 03:52:27) 
</span>[GCC</span> 7.1.1 20170630] on linux
</span>Type </span>"</span>help</span>", "</span>copyright</span>", "</span>credits</span>" or "</span>license</span>" for more information.
</span>>>> 
</span></code></pre>
İnteraktif kabukta öncelikle django paketinin olup olmadığını deneyelim.</p>
>>> import </span>django
</span></code></pre>
Eğer sonucunda şu şekilde bir çıktı aldıysanız, sistemde django paketi bulunmuyor demektir.</p>
>>> import </span>django
</span>Traceback</span> (most recent call last)</span>:
</span>  </span>File </span>"</span><stdin></span>", line 1, in <module>
</span>ModuleNotFoundError:</span> No module named '</span>django</span>'
</span></code></pre>
Eğer herhangi bir çıktı vermediyse django paketi bulunmuş ve içe aktarılmış demektir. Şimdi kurulu olan django versiyonunu öğrenelim.</p>
>>> import </span>django
</span>>>> print(</span>django.get_version</span>())
</span>1.11.6
</span></code></pre>
Bu adımları da tamamladıktan sonra sistemimize Django kurulumu yapmış oluyoruz. Bir sonraki makalede virtualenv</code> ile daha sağlıklı bir geliştirme ortamı hazırlamak için gerekli adımları yazmayı düşünüyorum.</p>


Arch Linux ve i3 için Backlight Ayarlaması
2017-07-01T04:30:00+00:00
##</a>
ACPI Test</h2>
Backlight ayarlamasından önce backlightı kontrol eden driverı öğrenmeliyiz. Bunun için /sys/class/backlight</code> klasöründen yararlanacağız.</p>
$</span> ls /sys/class/backlight
</span>intel_backlight
</span></code></pre>
Benim çıktıda görüldüğü üzere intel_backlight</code> tarafından kullanılıyormuş. Bu klasörün içerisindekileri kontrol edelim.</p>
$</span> ls /sys/class/backlight/intel_backlight
</span>actual_brightness
</span>brightness
</span>max_brightness
</span>subsystem
</span>uevent
</span>bl_power
</span>device
</span>power
</span>type
</span></code></pre>
Burada yer alan dosyaları ve klasörleri açıklayalım.</p>

actual_brightness</strong> - Donanımsal olarak gerçek aydınlatma miktarını alır.</li>
brightness</strong> - Aydınlatma miktarını belirler. 0 ile maksimum aydınlık</strong> miktarı arasında bir değer alır. Driver tarafındaki aydınlatma miktarını da gösterir. (Donanımsal olarak gerçek aydınlatma miktarı olmayabilir, actual_brightness bu yüzden var)</li>
max_brightness</strong> - Maksimum tanımlanabilecek aydınlatma miktarıdır.</li>
subsystem</strong> - Hangi sisteme ait olduğunu gösterir.  (/sys/class/backlight</code>)</li>
uevent</strong> - Her sistem dosyasında (/sys/devices</code>) bulunan bir dosyadır.udev</code> için tanımlanacak ekleme</em>, silme</em> veya diğer işlemleri tanımlamanızı sağlar.</li>
bl_power</strong> - Aydınlatma gücünü kontrol etmenizi sağlar. FB_BLANK_UNBLANK</em> veya FB_BLANK_POWERDOWN</em> değerlerinden birini alır. İlki gücü açar, ikincisi gücü kapatır(karanlık).</li>
device</strong> - Genellikle geriye dönük uyum için kullanılmakta. Cihazın hangi karta ait olduğunu gösterir.</li>
power</strong> - Her cihaz için güç tüketimi ile ilgili ayarların bulunduğu klasördür.</li>
type</strong> - Arka ışığın hangi arayüz türü ile kontrol edildiğini belirler. firmware</em> (standart arayüz kütüphanesi), platform</em> (platform tarafından belirli arayüz) ve raw</em> (direk donanımsal kayıtları kullanarak) değerlerini alabilir.</li>
</ul>
Yukarda açıkladığımız dosyalardan max_brightness</strong>’ı inceleyelim.</p>
$</span> cat max_brightness
</span>937
</span></code></pre>
Gördüğümüz gibi maksimum verebileceğimiz ışık değeri 937</strong></p>
Bir de tanımlanan ışık değerini brightness</strong> dosyası ile inceleyelim.</p>
$</span> cat brightness
</span>700
</span></code></pre>
Bu dosyayı değiştirerek parlaklığı da değiştirebiliriz.</p>
$</span> echo 600 > brightness
</span></code></pre>
Tabi ki parlaklığı ayarlamak için sürekli bu dosyayı değiştirmekle uğraşmayacağız.</p>
##</a>
XBacklight</h2>
Xorg tarafından hazırlanan xbacklight</code> ile parlaklığı ayarlayabiliriz.</p>

Not:</strong> Xbacklight sadece intel</code> ile çalışmaktadır ve modesetting</strong> sürücüsü ile çalışmamaktadır. Yani Xorg’unuz modesetting</strong> driverını kullanıyorsa xbacklight</code> çalışmayacaktır.</p>
</blockquote>
Pacman ile xbacklight kurulumu</strong></p>
pacman -S</span> xorg-xbacklight
</span></code></pre>
Belirli bir % değeri ile parlaklığı belirlemek için</strong></p>
# %50 tanımlamak için
</span>xbacklight -set</span> 50
</span></code></pre>
Belirli bir % değeri ile parlaklığı arttırmak için</strong></p>
# %10 arttırmak için
</span>xbacklight -inc</span> 10
</span></code></pre>
Belirli bir % değeri ile parlaklığı kısmak için</strong></p>
# %10 azaltmak için
</span>xbacklight -dec</span> 10
</span></code></pre>
##</a>
Light</h2>
xbacklight</code> yazılımının çalışmaması durumlarında kullanabileceğiniz bir başka yardımcı yazılım. LightScript</em>’in C ile yazılmış hali. Malesef resmi depoda bulunmuyor bu sebeple AUR üzerinden kurmanız gerekiyor.</p>
yaourt -S --noconfirm</span> light
</span></code></pre>
Şuanki parlaklığı almak için</strong></p>
light -G
</span></code></pre>
Belirli bir % değeri ile parlaklığı tanımlamak için</strong></p>
# Parlaklığı %50 yap
</span>light -S</span> 50
</span></code></pre>
Belirli bir % değeri ile parlaklığı arttırmak için</strong></p>
# %5 arttırmak için
</span>light -A</span> 5
</span></code></pre>
Belirli bir % değeri ile parlaklığı azaltmak için</strong></p>
# % 5 azaltmak için
</span>light -U</span> 5
</span></code></pre>
##</a>
i3 Klavye Kısayol</h2>
i3</code> üzerinde klavye kısayol belirlemek için ~/.config/i3/config</code> dosyasına aşağıdaki kısayolu ekleyeceğiz.</p>
bindsym</span> XF86MonBrightnessDown exec light</span> -U</span> 5
</span>bindsym</span> XF86MonBrightnessUp exec light</span> -A</span> 5
</span></code></pre>
tabi ki dilerseniz buradaki XF86MonBrightnessDown</strong> ve XF86MonBrightnessUp</strong> değerini değiştirerek başka bir kısayol atayabilirsiniz.</p>

Bu işlemi kullandığınız DE/WM’deki kısayol ayarlamasını uygulayarak da tanımlayabilirsiniz.</p>
</blockquote>


Arch Linux - LAMP Kurulumu
2017-07-01T01:00:00+00:00
##</a>
Apache Kurulumu</h2>
Öncelikle paket yöneticisi yardımı ile apache</code> paketinin kurulumunu
gerçekleştirelim.</p>
pacman -S</span> apache
</span></code></pre>
###</a>
Apache Konfigürasyonu</h3>
Gerekli apache ayarlaması yapmak için konfigürasyon dosyasında değişiklik yapacağız. Apache konfigürasyonu /etc/httpd/conf/httpd.conf</code> dosyasında yer alıyor.</p>
Ben profesyonel bir web sunucusunda çalışmadığım, geliştirme ortamında
çalıştığım için Apache’nin kullandığı user</code> olarak kendimi belirtiyorum.
İsterseniz siz de bu şekilde belirtip daha rahat çalışabilirsiniz.</p>
User</span> eray
</span></code></pre>
Eğer 80</code> portunu başka bir yazılımda kullanıyorsanız dilerseniz Apache’nin
portunu değiştirebilirsiniz.</p>
Listen</span> 80
</span></code></pre>
Dışardan sizin web sunucunuza erişim olmamasını istiyorsanız Listen</code>
parametresini Listen 127.0.0.1:80</code> olarak değiştirebilirsiniz.</p>
Varsayılan olarak /srv/http</code> klasörü DocumentRoot</code> olarak tanımlı.
Belirttiğiniz klasör web olarak servis edilmekte. Dilerseniz bu klasörü
değiştirebilirsiniz. Fakat değiştirdikten sonra <Directory "/srv/http"></code>
kısmını da değiştirmeyi unutmayın. Aksi takdirde 403 Hatası</strong> alırsınız.</p>
Ek olarak DocumentRoot</code> klasörü olarak belirtiğiniz klasör ve üst
klasörleri executable</strong> yani çalıştırılabilir olmalıdır.</p>
Klasörleriniz içerisinde .htaccess</code> ile Apache üzerinde klasör bazlı ayar
yapmak istiyorsanız AllowOverride</strong> değerini All</strong> olarak
değiştirebilirsiniz. Ek olarak bunun çalışması için aşağıdaki satırı bulup
önündeki yorum satırını kaldırın.</p>
#LoadModule rewrite_module modules/mod_rewrite.so
</span></code></pre>
<Directory "</span>/srv/http</span>">
</span>...
</span>AllowOverride</span> All
</span>...
</span></Directory>
</span></code></pre>
Varsayılan olarak Apache, kullanıcı klasörlerini destekliyor
(http://localhost/~eray</code>). Bu klasörü değiştirmek istiyorsanız
/etc/httpd/conf/extra/httpd-userdir.conf</code> dosyasından değiştirebilirsiniz.</p>
# Settings for user home directories
</span>#
</span># Required module: mod_authz_core, mod_authz_host, mod_userdir
</span>
</span>#
</span># UserDir: The name of the directory that is appended onto a user's home
</span># directory if a ~user request is received.  Note that you must also set
</span># the default access control for these directories, as in the example below.
</span>#
</span>UserDir</span> Webserver
</span>
</span>#
</span># Control access to UserDir directories.  The following is an example
</span># for a site where these directories are restricted to read-only.
</span>#
</span><Directory "</span>/home/*/Webserver</span>">
</span>    </span>AllowOverride</span> FileInfo AuthConfig Limit Indexes
</span>    </span>Options</span> MultiViews Indexes SymLinksIfOwnerMatch IncludesNoExec
</span>    </span>Require</span> method GET POST OPTIONS
</span></Directory>
</span></code></pre>
Yukarda da belirttiğim gibi klasörünüzün ve üst klasörlerin
çalıştırılabilir olması gerekiyor. Bunun için çalıştırma izni vermelisiniz.</p>
chmod</span> o+x </span>~
</span>chmod -R</span> o+x </span>~</span>/Webserver
</span></code></pre>
Değişikliklerin geçerli olması için servisi yeniden başlatalım.</p>
systemctl</span> restart httpd
</span></code></pre>
###</a>
Otomatik Sanal Sunucu</h3>
Daha önceden yazdığım Otomatik Apache Sanal Sunucu</a> adımlarını takip ederek klasör klasör sanal sunucu oluşturabilirsiniz.</p>
##</a>
PHP Kurulumu</h2>
Paket yöneticisi yardımı ile php</code> ve php-apache</code> paketlerini sisteme
yükleyeceğiz.</p>
pacman -S</span> php php-apache
</span></code></pre>
Apache tarafında mpm_event</code> modülü yerine mpm_prefork</code> modülünü
aktifleştirmemiz gerekiyor. Bu sebeple /etc/httpd/conf/httpd.conf</code>
dosyasındaki mpm_event</strong> modülünü yorum satırı yapıyoruz.</p>
#LoadModule mpm_event_module modules/mod_mpm_event.so
</span></code></pre>
Ardından mpm_prefork</strong> modülünün yorum satırını kaldırıyoruz.</p>
LoadModule</span> mpm_prefork_module modules/mod_mpm_prefork.so
</span></code></pre>
Dilerseniz mpm_prefork</code> yerine de proxy_fcgi</code> kullanabilirsiniz.</p>
PHP’yi aktif etmek için /etc/httpd/conf/httpd.conf</code> içerisindeki
LoadModule</code> listesinin sonuna aşağıdakini ekliyoruz.</p>
###</a>
PHP 7</h3>
LoadModule</span> php7_module modules/libphp7.so
</span>AddHandler</span> php7-script php
</span></code></pre>
Aynı şekilde Include</code> listesinin sonuna da aşağıdakini ekliyoruz.</p>
Include</span> conf/extra/php7_module.conf
</span></code></pre>
###</a>
PHP 8</h3>
LoadModule</code></p>
  </span>LoadModule</span> php_module modules/libphp.so
</span>  </span>AddHandler</span> php-script .php
</span></code></pre>
Include</code></p>
  </span>Include</span> conf/extra/php_module.conf
</span></code></pre>
Servisi yeniden başlatıyoruz.</p>
systemctl</span> restart httpd
</span></code></pre>
PHP kurulumunu test etmek için aşağıdaki gibi test.php</code> isminde bir dosya
oluşturabilirsiniz.</p>
<?php </span>phpinfo</span>();
</span></code></pre>
###</a>
PHP Konfigürasyonu</h3>
PHP ile ilgili ayarlamaları /etc/php/php.ini</code> dosyası üzerinden yapacağız.</p>
####</a>
Maksimum Çalıştırma Süresi</h4>
Her scriptin saniye olarak belirli bir timeout</strong> yani zaman aşımı süresi
vardır. Dilerseniz bunu değiştirebilir hatta limitsiz yapabilirsiniz.</p>
; CLI kullanımlarında 0 değeri otomatik olarak verilmektedir. Yani zaman aşımı yoktur
</span>max_execution_time </span>= </span>60
</span></code></pre>
####</a>
Hafıza Limiti</h4>
Bir scriptin çalıştırılmasında harcanabilecek maksimum hafıza
miktarıdır. Varsayılan olarak 128MB seçili bunu dilerseniz
arttırabilirsiniz.</p>
memory_limit </span>= </span>1024M
</span></code></pre>
####</a>
Hataları Gösterme</h4>
Geliştirme ortamında çalışanlar için hataları görmek önemlidir. Bu sebeple
error_reporting</code> değerini belirttiğiniz hata türlerine göre
değiştirebilirsiniz.</p>
error_reporting </span>= E_ALL
</span></code></pre>
Ek olarak, hata mesajlarını ekrana yazdırmak için de display_errors</code>
değerini kullanabilirsiniz. Geliştirme ortamında bu değeri On</code> yapmanız
yararlı olacaktır.</p>
display_errors </span>= </span>On
</span></code></pre>
####</a>
Açılış Hata Mesajları</h4>
PHP’nin kendisini çalıştırmaya başladığınızda çıkan sorunlardır. Genellikle
konfigürasyonla ilgili hatalar olduğunda çıkar. Bunların bastırılmaması ve
ekranda gözükmesi için On</code> değerini verebilirsiniz. Tabi ki sadece
geliştirme ortamında kullanmanız gerekiyor.</p>
display_startup_errors </span>= </span>On
</span></code></pre>
####</a>
Hataları İzleme</h4>
track_errors</code> değerini aktif hale getirerek script içerisinde
$php_errormsg</code> değişkeni ile son hata mesajını alabilirsiniz.
Kullandığınız çalışma ortamında gerekli olabilir.</p>
track_errors </span>= </span>On
</span></code></pre>
####</a>
Maksimum POST Büyüklüğü</h4>
PHP’nin kabul edeceği maksimum POST veri büyüklüğüdür. Dilerseniz 0</strong>
değeri vererek limiti kaldırabilirsiniz.</p>
post_max_size </span>= </span>50M
</span></code></pre>
####</a>
Maksimum Dosya Büyüklüğü</h4>
Yüklenebilecek dosyalar için maksimum dosya boyutudur. Varsayılan olarak
2M</code> yer alıyor.</p>
upload_max_filesize </span>= </span>200M
</span></code></pre>
####</a>
Maksimum Dosya Adeti</h4>
Bir request içerisinde yüklenebilecek maksimum dosya adetidir. Varsayılan
olarak 20</code> yer alıyor.</p>
max_file_uploads </span>= </span>200
</span></code></pre>
####</a>
Timezone</h4>
Geçerli bölgenizi ayarlamak için date.timezone</code> değerini
değiştirebilirsiniz. Önündeki yorum satırını kaldırmayı unutmayınız.</p>
date</span>.timezone = Europe/Istanbul
</span></code></pre>
###</a>
PHP Modülleri</h3>
Çeşitli php eklentilerini aktif etmek için öncelikle paket yöneticisi
yardımı ile eklentiyi yüklemeli ardından php.ini</code> dosyasında yüklediğiniz
eklentiyi aktif hale getirmelisiniz. Bunun için basşındaki yorum satırını
kaldırabilirsiniz.</p>
####</a>
BZ2 (Bzip2)</h4>
Script içerisinde Bzip fonksiyonlarını(bzclose, bzcompress, bzdecompress,
bzopen, bzread, bzwrite vs.) kullanmak için aktif edebilirsiniz. Aktif hale
getirmek için php.ini</code> dosyasında ilgili satırın başındaki noktalı virgülü
kaldırmanız yeterli.</p>
extension</span>=bz2.so
</span></code></pre>
####</a>
FTP</h4>
Script içerisinde FTP işlemleri yapmak için bu modülü aktif hale
getirebilirsiniz.</p>
extension</span>=ftp.so
</span></code></pre>
####</a>
GD Kütüphanesi</h4>
Resim işleme ve oluşturma yapıyorsanız bu modülü aktif hale
getirebilirsiniz.</p>
extension</span>=gd.so
</span></code></pre>
Ek olarak paketi kurmayı unutmayın.</p>
pacman -S</span> gd php-gd
</span></code></pre>
####</a>
Gettext</h4>
Genellikle dil desteği amaçlı kullanılan gettext kütüphanesini aktif
edebilirsiniz.</p>
extension</span>=gettext.so
</span></code></pre>
####</a>
IMAP, POP3 ve NNTP</h4>
Imap fonksiyonlarını kullanmak için aktif hale getirebilirsiniz.</p>
extension</span>=imap.so
</span></code></pre>
Ek olarak paketi kurmayı unutmayın.</p>
pacman -S</span> php-imap
</span></code></pre>
####</a>
MCrypt</h4>
Çeşitli kütüphaneler tarafından da kullanılan mcrypt_</strong> fonksiyonlarına
erişmek için aktif hale getirebilirsiniz.</p>
extension</span>=mcrypt.so
</span></code></pre>
Ek olarak paketini de kurun.</p>
pacman -S</span> php-mcrypt
</span></code></pre>
####</a>
MySQLi</h4>
MySQLi fonksiyonlarını kullanmak istiyorsanız aktif hale getirebilirsiniz.</p>
extension</span>=mysqli.so
</span></code></pre>
####</a>
PDO MySQL, ODBC, DBLib, PostgreSQL, SQLite</h4>
PDO ile belirtilen veritabanı yönetim sistemlerini kullanmak için eklentiyi
aktif hale getirebilirsiniz. Seçtiğiniz veritabanı sistemini de
bilgisayarınıza kurmayı unutmayın.</p>
extension</span>=pdo_dblib.so
</span>extension</span>=pdo_mysql.so
</span>extension</span>=php_odbc.so
</span>extension</span>=php_pgsql.so
</span>extension</span>=php_sqlite.so
</span></code></pre>
####</a>
Imagemagick</h4>
Resim işleme için kullanabileceğiniz bir paket.  AUR deposundan
indirebilirsiniz.</p>
yaourt -S</span> php-imagick
</span></code></pre>
/etc/php/conf.d/</code> klasörü içerisine kendisi dosya attığı için otomatik
olarak aktif hale geliyor. php.ini</code> üzerinde değişiklik yapmanıza gerek
yok.</p>
####</a>
Modül Kontrolü</h4>
Kurduğunuz PHP modüllerini test etmek için aşağıdaki komutu
kullanabilirsiniz.</p>
php -m
</span></code></pre>
Sonuç olarak size eklenen modülleri döndürecektir.</p>
[PHP</span> Modules]
</span>bz2
</span>Core
</span>ctype
</span>curl
</span>date
</span>dom
</span>fileinfo
</span>filter
</span>ftp
</span>gd
</span>gettext
</span>hash
</span>imap
</span>json
</span>libxml
</span>mbstring
</span>mcrypt
</span>mysqli
</span>mysqlnd
</span>openssl
</span>pcntl
</span>pcre
</span>PDO
</span>pdo_mysql
</span>pdo_sqlite
</span>Phar
</span>posix
</span>readline
</span>Reflection
</span>session
</span>SimpleXML
</span>SPL
</span>standard
</span>tokenizer
</span>xml
</span>xmlreader
</span>xmlwriter
</span>zip
</span>zlib
</span></code></pre>
###</a>
Composer</h3>
PHP’nin bağımlılık yöneticisi olarak kullanılan Composer</strong>’ı yüklemek
için paket yöneticisini kullanabilirsiniz.</p>
pacman -S</span> composer
</span></code></pre>
Kurulumu test etmek için</p>
composer --version
</span></code></pre>
##</a>
MySQL (MariaDB) Kurulumu</h2>
MariaDB, Arch Linux’un varsayılan MySQL implementasyonudur. Oracle
firmasının MySQL’ini kullanmak için AUR’u kullanabilirsiniz fakat
MariaDB’yi öneririm.</p>
Paket yöneticisinden mariadb</code> paketini yükleyelim.</p>
pacman -S</span> mariadb
</span></code></pre>
MariaDB servisini başlatmadan önce birkaç ayarlama yapacak olan
mysql_install_db</code>’yi çalıştırıyoruz. Kurulum yerini dilerseniz
değiştirebilirsiniz fakat /home</code> /root</code> ve /run/user</code> klasörlerini
tercih etmeyin. Çünkü ProtectHome=true</code> değeri bulunduğu için bu
klasörlere MariaDB tarafından erişim sağlanamıyor. Ek olarak datadir</code>
klasör değişimini /etc/mysql/my.cnf</code> içerisinde de yapmalısınız.</p>
mysql_install_db --user</span>=mysql</span> --basedir</span>=/usr</span> --datadir</span>=/var/lib/mysql
</span></code></pre>
Artık servisi başlatabilirsiniz.</p>
systemctl</span> start mysqld
</span></code></pre>
###</a>
Güvenlik Ayarlaması</h3>
Veritabanı katmanında birkaç güvenlik önlemi almak ve root</code> parolasını da
değiştirmek için aşağıdaki scripti çalıştırabilirsiniz.</p>
mysql_secure_installation
</span></code></pre>
Çalıştırma sırasında sorulan sorular şu şekilde:</p>

Set root password?</strong> root</code> parolasını değiştirmek istiyorsanız Y</code>
seçeneğini seçin.</li>
Remove anonymous users?</strong> Genellikle test amaçlı olarak gizli
kullanıcılara izin veriliyor Dilerseniz bunları silebilirsiniz.</li>
Disallow root login remotely?</strong> root</code> kullanıcısına localhost</code>
haricinde erğişimi kapatmak için Y</code> seçeneğini seçebilirsiniz.</li>
Remove test database and access to it?</strong> Test veritabanını ve ona
erişimi kaldırmak istiyorsanız Y</code> seçeneğini seçebilirsiniz.</li>
Reload privilege tables now?</strong> Değişikliklerin hemen geçerli olmasını
istiyorsanız Y</code> seçebilirsiniz.</li>
</ul>
###</a>
Dışardan Erişimi İptal Etmek</h3>
Varsayılan olarak MySQL dışardan erişime açıktır. Dışardan erişimleri
engellemek için /etc/mysql/my.cnf</code> dosyasındaki aşağıdaki satırın
başındaki yorum simgesini kaldırmanız yeterli.</p>
skip-networking
</span></code></pre>
Dışardan erişim kapatılsa dahi localhost</strong> üzerinden giriş
yapabilirsiniz.</p>
###</a>
UTF8MB4 Kullanımı</h3>
UTF-8</strong> yerine UTF8MB4</strong> kullanmanızı tavsiye ederim. Tam anlamıyla
Unicode desteği sağlamış olursunuz. Bunun için /etc/mysql/my.cnf</code>
içerisine aşağıdaki satırları eklemeniz yeterli.</p>
[client]
</span>default-character-set </span>= utf8mb4
</span>
</span>[mysqld]
</span>collation_server </span>= utf8mb4_unicode_ci
</span>character_set_client </span>= utf8mb4
</span>character_set_server </span>= utf8mb4
</span>skip-character-set-client-handshake
</span>
</span>[mysql]
</span>default-character-set </span>= utf8mb4
</span></code></pre>
##</a>
PHPMyAdmin Kurulumu</h2>
Web tabanlı olarak MySQL veritabanlarını yönetmek için kullanabilirsiniz.</p>
Öncelikle phpmyadmin</code> paketini sistemimize kuralım.</p>
pacman -S</span> phpmyadmin
</span></code></pre>
PHP tarafında mysqli</code> modülünü aktif etmemiz gerekiyor, bunu PHP kısmında
anlattık.</p>
Ek olarak bz2</code> ve zip</code> modüllerini de aktif hale getirerek sıkıştırılmış
dosya desteği de ekleyebilirsiniz.</p>
###</a>
PHPMyAdmin-Apache Ayarlaması</h3>
Apache tarafında .../phpmyadmin</code> olarak girildiğinde PHPMyAdmin gözükmesi
için birkaç ayarlama yapmamız gerekiyor. Bunun için
/etc/httpd/conf/extra/phpmyadmin.conf</code> dosyası oluşturup içerisine
aşağıdakileri ekleyelim.</p>
Alias</span> /phpmyadmin "</span>/usr/share/webapps/phpMyAdmin</span>"
</span><Directory "</span>/usr/share/webapps/phpMyAdmin</span>">
</span>    </span>DirectoryIndex</span> index.php
</span>    </span>AllowOverride</span> All
</span>    </span>Options</span> FollowSymlinks
</span>    </span>Require</span> all granted
</span></Directory>
</span></code></pre>
Ardından bunu /etc/httpd/conf/httpd.conf</code> dosyası içerisinde dahil edelim.</p>
# PHPMyAdmin
</span>Include</span> conf/extra/phpmyadmin.conf
</span></code></pre>
###</a>
PHPMyAdmin Dışardan Erişimi Kapatma</h3>
Varsayılan olarak web servis dosyalarımızı görebilen herkes PHPMyAdmin
arayüzüne de erişebilmekte. Bunu devredışı bırakmak için
/etc/httpd/conf/extra/phpmyadmin.conf</code> dosyasında yer alan Require all  granted</code> parametresini Require local</code> olarak değiştirmemiz yeterli.</p>
###</a>
Otomatik Giriş</h3>
PHPMyAdmin kısmında veritabanı kullanıcı bilgilerini girmenize gerek
kalmadan otomatik olarak giriş yapmak için
/etc/webapps/phpmyadmin/config.inc.php</code>
dosyasındaki auth_type</code> değerini config</code> olarak değiştirin.</p>
$cfg['Servers'][$i]['auth_type'] = 'config';
</span></code></pre>
Ardından alt satıra aşağıdaki eklemeleri yapın.</p>
$cfg['Servers'][$i]['user'] = 'root';
</span>$cfg['Servers'][$i]['password'] = 'mysql_parolasi'; 
</span></code></pre>
##</a>
Sorun Çözme</h2>
Apache, MySQL, PHP ve PHPMyAdmin ile ilgili karşılaşabileceğiniz sorunlara
ait çözümler.</p>
###</a>
Türkçe Karakter Dönüşümü Sorunu</h3>
Laravel, Symfony veya diğer kütüphanelerde olduğu gibi kendi
sisteminizde de oluşabilecek bir sorun. PHP
karakterin büyük harf, küçük harf dönüşümü için sistem dilini kullanmakta.
Bu sebeple Arch Linux sisteminize öncelikle en_US.UTF-8</code> dilini
eklemelisiniz. Bunun için /etc/locale.gen</code> dosyasında yer alan aşağıdaki
satırın yorum simgesini(#) kaldırın.</p>
en_US.UTF-8 UTF-8
</span></code></pre>
Ardından bu dil dosyalarının oluşturulmasını sağlayın.</p>
locale-gen
</span></code></pre>
Son olarak LC_CTYPE</code> yani PHP’nin dönüşüm için kullandığı dili
değiştirmeliyiz. Bunun için de /etc/locale.conf</code> içerisine aşağıdaki
satırı ekleyin.</p>
LC_CTYPE=en_US.UTF-8
</span></code></pre>
Bu sorunun farkedilmesi ve çözümü ile ilgili yardımlarından dolayı Burak
Karahan’a (@mburakkarahan</a>) teşekkür
ederim.</p>
##</a>
Bitiş</h2>
LAMP Stack</strong> kurulumunu tamamladık. Dilerseniz geliştirme ortamınızı daha
da iyi hale getirebilirsiniz. Makalede hata veya eksik varsa özür dilerim,
bunları bana iletirseniz gerekli eklemeleri yapacağım. Teşekkürler.</p>
#</a>
Contributors</h1>
Github</th> Email</th> Website</th></tr></thead>

ahmetbarut</a></td> ahmetbarut588@gmail.com</td> ahmetbarut.net</a></td></tr>
</tbody></table>


Laravel - Elixir
2016-05-21T19:22:00+00:00
Laravel Elixir</strong>, Gulp görevlerinizi kolay bir şekilde yönetmenizi sağlar. CSS ve Javascript derleyicileriyle birlikte test araçlarını da kullanmanıza imkan verir. Eğer daha önce Gulp ve asset yönetimi yaptıysanız Elixir işinize çok yarayacaktır.</p>
##</a>
Kurulum</h2>
###</a>
Node Kurulumu</h3>
Elixir’i kullanmak için geliştirme yaptığınız sistemde Node.js</strong>’nin kurulu olması gerekmektedir.</p>
Node.js’nin kurulu olup olmadığını görmek için aşağıdaki komutla versiyon kontrolü yapabilirsiniz.</p>
node -v
</span></code></pre>
Windows ve OS X için Node.js kurulumunu nodejs.org</a> adresinden yapabilirsiniz.</p>
Arch Linux kullanıcıları da pacman -S nodejs</code> ile kurulum yapabilir.</p>
###</a>
Gulp</h3>
NodeJS kurulumundan sonra Gulp</strong> kurulumu yapmamız gerekiyor.</p>
npm</span> install</span> -g</span> gulp
</span></code></pre>
###</a>
Laravel Elixir</h3>
Gulp ve NodeJS kurulumundan sonra geriye kalan Elixir kurulumunu yapmak. Bunun için Laravel projenizin olduğu klasöre ulaşıp package.json</code> dosyasındaki NPM paketlerini kurmanız gerekiyor.</p>
npm</span> install
</span></code></pre>
##</a>
Çalıştırma</h2>
Elixir’i çalıştırmak için özel bir komuta ihtiyacınız yok. Normal bir şekilde gulp</code> çalıştırmanız yeterli. Production</strong> ortamında --production</code> parametresi ekleyerek Elixir’in CSS ve JS dosyalarını küçültmesini isteyebilirsiniz.</p>
# Tüm gulp görevlerini çalıştır
</span>gulp
</span>
</span># Tüm gulp görevlerini çalıştır ve CSS/JS dosyalarını küçült
</span>gulp --production
</span></code></pre>
Dosya Değişimlerini Kontrol Etmek</strong></p>
Her değişiklikten sonra gulp</code> komutunu çalıştırmak zor olacaktır. Bu nedenle dosya değişikliğinde otomatik olarak gulp</code> çalışmasını istiyorsanız watch</code> görevini çalıştırabilirsiniz.</p>
gulp</span> watch
</span></code></pre>
##</a>
Stil Dosyalarıyla Çalışmak</h2>
gulpfile.js</code> dosyası yazdığınız tüm Elixir görevlerini barındırmaktadır. Bu dosya üzerinden elixir işlemlerini belirteceğiz.</p>
###</a>
Less</h3>
Less</a> dosyalarını CSS olarak derlemek için less</code> metodunu kullanacağız. less</code> metodu parametre olarak derlemek istediğiniz less dosyasının yerini istemektedir. Varsayılan olarak, derlenen CSS public/css/app.css</code> olarak çıktı verecektir.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>less</span>('</span>app.less</span>');
</span>});
</span></code></pre>
Dilerseniz birden çok Less dosyasını tek bir CSS dosyası da yapabilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>less</span>([
</span>    	'</span>app.less</span>',
</span>        '</span>arayuz.less</span>'
</span>    ]);
</span>});
</span></code></pre>
Eğer public/css/app.css</code> yerine farklı bir dizine farklı dosya adı ile kaydetmek istiyorsanız ikinci parametre olarak verebilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>less</span>('</span>app.less</span>', '</span>public/stylesheets</span>'); </span>// public/stylesheets/app.css çıktısı verecektir
</span>});
</span>
</span>elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>less</span>('</span>app.less</span>', '</span>public/stylesheets/style.css</span>'); </span>// public/stylesheets/style.css çıktısı verecektir
</span>});
</span></code></pre>
###</a>
Sass</h3>
sass</code> metodu ile Sass</a> dosyalarınızı CSS’e derleyebilirsiniz. Sass dosyaları resources/assets/sass</code> klasöründe yer almalıdır.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>sass</span>('</span>app.scss</span>');
</span>});
</span></code></pre>
less</code> metoduna benzer olarak birden çok Sass dosyasını tek bir CSS dosyası yapabilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>sass</span>([
</span>    	'</span>app.scss</span>',
</span>        '</span>arayuz.scss</span>'
</span>    ], '</span>public/assets/css</span>');
</span>});
</span></code></pre>
###</a>
Düz CSS</h3>
Birden çok CSS dosyasını tek bir CSS dosyası yapmak istiyorsanız styles</code> metodunu kullanabilirsiniz. Belirttiğiniz CSS dosyası isimleri resources/assets/css</code> klasöründe aranacaktır.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>styles</span>([
</span>    	'</span>normalize.css</span>',
</span>        '</span>main.css</span>'
</span>    ]);
</span>});
</span></code></pre>
Sass ve Less’te olduğu gibi çıktı dizinini ikinci parametre ile değiştirebilirsiniz.</p>
###</a>
Kaynak Haritası</h3>
Source Map</strong> dosyaları derleme işlemi hakkında bilgileri saklamaktadır. Tarayıcılar bu sayede debugta hangi satırın nerede olduğunu gösterebilmektedir.</p>
Eğer source maps</strong> dosyalarının derlenmesini istemiyorsanız bunu Elixir’e belirtebilirsiniz.</p>
elixir</span>.</span>config</span>.</span>sourcemaps </span>= </span>false</span>;
</span>
</span>elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>sass</span>('</span>app.scss</span>');
</span>});
</span></code></pre>
##</a>
Script Dosyalarıyla Çalışmak</h2>
Elixir ayrıca Javascript çalışmalarınız için de birçok fonksiyon sağlamakta. ECMAScript 6 derlemesi, Coffeescript, Browserify, küçültme(minify) ve basit concat işlemi yapmak gibi.</p>
###</a>
CoffeeScript</h3>
coffee</code> metodu ile CoffeeScript</a> dosyalarınızı JS’ye derleyebilirsiniz. coffee</code> metodu ilk parametre olarak CoffeeScript dosyalarının  yollarını alır. Çıktıyı app.js</code> olarak public/js</code> klasörüne oluşturur.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>coffee</span>(['</span>app.coffee</span>', '</span>arayuz.coffee</span>']);
</span>});
</span></code></pre>
###</a>
Browserify</h3>
browserify</code> metodu ile require</strong> işlemi, JSX</strong> ve ECMAScript 6</strong> kullanımı  gibi özellikler sağlar.</p>
browserify</code>’da script dosyaları resources/assets/js</code> içerisinde aranır ve çıktı olarak public/js/main.js</code> çıktısı verir. Dilerseniz ikinci parametre ile çıktı dizinini değiştirebilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>browserify</span>('</span>main.js</span>');
</span>});
</span>
</span>elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>browserify</span>('</span>main.js</span>', '</span>public/javascripts/main.js</span>');
</span>});
</span></code></pre>
###</a>
Babel</h3>
babel</code> metodu Javascript’te ECMAScript 6 ve 7</a> ve JSX</a> kullanmanızı sağlar. İlk parametre olarak resources/assets/js</code> klasöründe yer alan dosya listesini ister ve çıktı olarak public/js/all.js</code> çıktısı verir.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>){
</span>	</span>mix</span>.</span>babel</span>([
</span>    	'</span>odeme.js</span>',
</span>        '</span>urun.js</span>',
</span>        '</span>react-component.jsx</span>'
</span>    ]);
</span>});
</span></code></pre>
Çıktı dizinini ve dosya ismini değiştirmek için ikinci parametre ile belirtmeniz yeterlidir.</p>
###</a>
Scriptler</h3>
Birden çok JS dosyanız var ve bunları tek bir JS dosyası yapmak istiyorsanız scripts</code> metodunu kullanabilirsiniz.</p>
scripts</code> metodu ilk parametre olarak resources/assets/js</code> içerisindeki dosya isimlerini alır, çıktı olarak public/js/all.js</code> verir.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>scripts</span>([
</span>        '</span>jquery.js</span>',
</span>        '</span>app.js</span>'
</span>    ]);
</span>});
</span></code></pre>
Eğer bir klasör içerisindeki tüm JS dosyaları için bu işlemi yapmak istiyorsanız scriptsIn</code> metodunu kullanabilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>scriptsIn</span>('</span>public/js/klasor/yolu</span>');
</span>});
</span></code></pre>
##</a>
Dosyaları & Klasörleri Kopyalama</h2>
copy</code> metodu ile belirli dosya ve klasörleri istediğiniz yere kopyalayabilirsiniz. Bu metotda verdiğiniz yollar projenin ana dizinine göre çalışır.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>copy</span>('</span>vendor/foo/bar.css</span>', '</span>public/css/bar.css</span>');
</span>});
</span>
</span>elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>copy</span>('</span>bower_components/font-awesome/icons</span>', '</span>public/icons</span>');
</span>});
</span></code></pre>
##</a>
Versiyonlama</h2>
Birçok geliştirici derlediği assetlerin tarayıcıda önbelleğe takılmaması için benzersiz bir kodla veya tarih ile asset dosyalarını çağırır. Bu işlemi Elixir version</code> metodu ile yapabilirsiniz.</p>
version</code> metodu ilk parametre olarak public</code> içerisindeki dosyanın ismini alır. Sonuna benzersiz bir kod koyarak versiyonlama yapmanızı sağlar. Örneğin all-16d570a7.css</code> gibi.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>version</span>('</span>css/all.css</span>');
</span>});
</span></code></pre>
Versiyonlamadan sonra bu CSS dosyasını ön tarafta çağırmanız için PHP elixir</code> yardımcı fonksiyonunu kullanmanız gerekiyor. elixir</code> fonksiyonu otomatik olarak kodlu dosyanın ismini getirecektir.</p>
{% raw %}
</span><</span>link </span>rel</span>="</span>stylesheet</span>" </span>href</span>="</span>{{ elixir('css/all.css') }}</span>">
</span>{% endraw %}
</span></code></pre>
Dilerseniz elixir’e dizi olarak değer gönderip çoklu dosya versiyonlaması yapabilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>version</span>(['</span>css/all.css</span>', '</span>js/app.js</span>']);
</span>});
</span></code></pre>
##</a>
BrowserSync</h2>
BrowserSync, frontenddeki yaptığınız değişikliklerde web tarayıcısının otomatik yenilenmesini sağlar. browserSync</code> metodu ile BrowserSync</strong> sunucusu çalıştırabilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>browserSync</span>();
</span>});
</span></code></pre>
gulp watch</code> komutu çalıştırdığınızda 3000</strong> portu üzerinden web uygulamanıza bağlantıyı sağlayabilirsiniz. [http://homestead.app:3000] adresinden BrowserSync’e ulaşabileceksiniz. Fakat homestead.app</strong> dışında bir domain üzerinden geliştirme yapıyorsanız bunu da değiştirebilirsiniz.</p>
elixir</span>(</span>function</span>(</span>mix</span>) {
</span>    </span>mix</span>.</span>browserSync</span>({
</span>        proxy: '</span>proje.app</span>'
</span>    });
</span>});
</span></code></pre>


Geliştirme Ortamım
2016-05-21T19:22:00+00:00
Bu yazıda hazırladığım geliştirme ortamını araçlar ve dağıtımla birlikte anlattım.</p>
</p>
##</a>
TL;DR</h2>
</p>
Eğer bütün yazıyı okumaya üşendiyseniz aşağıda özetlenmiş bir tablosu bulunmakta.</p>
</th> </th></tr></thead>

Dağıtım</td> Arch Linux</strong></td></tr>
Dosya Yöneticisi</td> ranger</strong></td></tr>
Window Manager</td> i3</strong></td></tr>
Bar</td> polybar</strong></td></tr>
Metin Editörü</td> vim</strong></td></tr>
IRC İstemcisi</td> irssi</strong></td></tr>
E-Posta İstemcisi</td> mutt</strong></td></tr>
Tarayıcı</td> elinks</strong>, chromium</strong></td></tr>
Video Oynatıcı</td> vlc</strong></td></tr>
CD/DVD Aracı</td> brasero</strong></td></tr>
Disk Kullanım Analizi</td> baobab</strong></td></tr>
Disk Temizleme Aracı</td> bleachbit</strong></td></tr>
Sistem Kullanımı Aracı</td> htop</strong></td></tr>
Ofis Araçları</td> LibreOffice</strong></td></tr>
Terminal</td> urxvt</strong></td></tr>
Sanallaştırma</td> virtualbox</strong></td></tr>
Markdown Editör</td> remarkable</strong></td></tr>
Torrent İstemcisi</td> transmission</strong></td></tr>
Yayın</td> OBS</strong></td></tr>
Resim Görüntüleyici</td> feh</strong></td></tr>
Müzik Oynatıcı</td> cmus</strong></td></tr>
Ekran Yönetimi</td> arandr</strong></td></tr>
FTP GUI</td> filezilla</strong></td></tr>
Webserver</td> LAMP Stack</strong></td></tr>
API Test Aracı</td> postman</strong></td></tr>
PHP IDE</td> PHPStorm</strong></td></tr>
C/C++ IDE</td> CLion</strong></td></tr>
Python IDE</td> PyCharm</strong></td></tr>
</tbody></table>
##</a>
İşletim Sistemi</h2>
Geliştirme ortamımda işletim sistemi olarak GNU/Linux</strong> ve Arch Linux</strong> dağıtımını kullandım. Arch Linux dağıtımını
seçmemdeki sebepler şu şekilde.</p>

Lightweight</strong> - Olabildiğince hafifletilmiş bir halde. Gereksiz paket ve program bolluğu yok.</li>
Topluluk ve Wiki</strong> - Her türlü sorunda kolayca çözüm bulabileceğiniz bir wikiye sahip ve IRC/Mailing ile diğer
geliştiricilere ulaşıp sorununuzun çözümü hakkında yardım alabiliyorsunuz.</li>
AUR</strong> - Resmi depolarda paket bulunmadığı zaman diğer kullanıcıların oluşturduğu PKGBUILD</em> üzerinden programların
kurulumunu sağlayabiliyorsunuz. NPM veya Pip gibi paketleri de içerisinde bulundurduğu için tek sistem üzerinden tüm
paketlerinizi güncelleyebiliyorsunuz.</li>
Trusted User</strong> - AUR</em> üzerinden sizin açtığınız paketler yeterli kullanıma ulaştığında resmi depolara da
ulaşabiliyor ve dağıtımın geliştirilmesine katkı sağlayabiliyorsunuz. Bu da yükselme imkanı demek oluyor.</li>
Rolling Release</strong> - Full Rolling olarak dağıtımını gerçekleştiren Arch Linux</em>, paketlerin dağıtımını ikiye
ayırmadan ufak düzenlemeler dahi olsa sürekli güncel tutmanızı sağlıyor.</li>
</ul>
##</a>
Grafiksel Arayüz</h2>
İstenilen masaüstü veya pencere yönetim sistemi kullanılabiliyor. Benim tercihim Window Manager</strong> oldu. Tamamen klavye
ile yönetilebilir olması ve kat kat lightweight</strong> olması işlerimi kolaylaştırıyor.</p>
Window Manager olarak 2bwm</em>, openbox</em>, awesome</em> ve i3</em> kullandım. Bunlardan i3</strong> benim daha çok hoşuma
gitti. Ayarlamaların tamamen kullanıcı tarafından olması ve ayar dosyasının olabildiğince yalın olması bu tercihe itti.</p>
###</a>
Bar</h3>
Çalışma ortamlarını, sistem değerlerini ve tray</em> ikonları görmek için bir bar yazılımı seçmem gerekti. Daha önce
xfce4 bar</em>, polybar</em>, i3bar</em> ve i3blocks</em> kullanmıştım. Tercihim ilk başta i3bar olmuştu fakat yeterli
gelmediği için daha sonra polybar</strong> kullanımına geçtim. Olabildiğince renkli ve özelleştirilebilir bir yapısı var.</p>
###</a>
Ağ</h3>
Komut satırından ağa bağlanmayı sevmediğim için Network Manager</strong> tercih ettim. Polybar üzerinden erişebilmek için
kendi applet</em> ini kullanıyorum.</p>
##</a>
Araçlar</h2>
###</a>
Dosya Yöneticisi</h3>
Dosya yöneticisi olarak ranger</strong> kullanıyorum. Kullanımı vim</em> benzeri olduğu için işlem yapmak ve gezinmek oldukça
kolay.</p>
###</a>
Metin Editörü</h3>
Konsoldan yapacağım işler için vim</strong> kullanıyorum. Eğer yapacağım iş çoklu dosyalarda hakimiyet istiyorsa
sublime text</strong> tercih ediyorum.</p>
###</a>
IRC Client</h3>
IRC sunucularına ve odalarına bağlanmak için irssi</strong> kullanıyorum. Hafiflik konusunda gerçekten çok iyi.</p>
###</a>
Mail Client</h3>
E-Postalarımı kontrol etmek için mutt</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Tarayıcı</h3>
Bu konuda malesef lightweight tercihi yapamıyorum. İş gereği webkit bir tarayıcı kullanmam gerekiyor. Bu sebeple
chromium</strong> kullanıyorum. Fakat terminalden webe erişmek istediğim durumlar için elinks</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Video Oynatıcı</h3>
Bu konuda da lightweight tercih yapılmasının saçma olduğunu düşünüyorum. Bu sebeple vlc</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
DVD/CD Aracı</h3>
Disk işlemleri için Brasero</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Disk Kullanım Analizi</h3>
Disk kullanımının analizini yapmak için baobab</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Sistem Kullanımı</h3>
Sistem kullanımının analizi için htop</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Ofis Araçları</h3>
Döküman ve tablolar için LibreOffice</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Sanallaştırma</h3>
Aktif olarak kullandığım bir başka sanal makine yok fakat gerektiğinde kullanmak için VirtualBox</strong> tercih ediyorum.</p>
###</a>
Yayın</h3>
Broadcast işlemi için OBS</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Markdown Editor</h3>
Markdown yazıları için Remarkable</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Terminal</h3>
Terminal aracı olarak terminator</strong> kullanıyorum. Program içerisinde pencere ayırma fonksiyonu oldukça işime yarıyor.</p>
###</a>
Torrent İstemci</h3>
Torrent client olarak Transmission</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Resim Görüntüleyici</h3>
Resim görüntüleyici olarak feh</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Müzik Oynatıcı</h3>
Müzik oynatıcı olarak cmus</strong> kullanıyorum. vim benzeri bir kullanımı olması rahatlık veriyor.</p>
###</a>
Diğer Araçlar</h3>
Ekstra ekranların yönetimi için arandr</strong>, gereksiz dosyaların temizleme işlemini otomatikleştirmek için bleachbit</strong>,</p>
##</a>
Geliştirici Araçları</h2>
###</a>
PHP IDE</h3>
PHP IDE olarak PHPStorm</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
C/C++ IDE</h3>
C ve C++ geliştirmeleri için CLion</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
Python IDE</h3>
Python geliştirmeleri için PyCharm</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
FTP</h3>
FTP için Filezilla</strong> kullanıyorum. Yakın bir zamanda daha lightweight bir araç tercih edeceğim.</p>
###</a>
Webserver</h3>
Web server olarak LAMP Stack</strong> kullanıyorum.</p>
###</a>
API</h3>
API’leri test etmek için postman</strong> kullanıyorum.</p>


Laravel - Hataları Viewde Gösterme
2016-04-12T19:20:00+00:00
Laravel’de withError()</code> ile veya Request Validation</em> sonucu döndürdüğünüz hataları göstermek için aşağıdaki kodu kullanabilirsiniz.</p>
{% raw %}
</span>@if($errors->has())
</span>	@foreach ($errors->all() as $error)
</span>		<</span>div</span>>{{ $error }}</</span>div</span>>
</span>	@endforeach
</span>@endif
</span>{% endraw %}
</span></code></pre>
Bootstrap Framework</strong> kullanıyorsanız aşağıdaki snippet</em>’i kullanabilirsiniz.</p>
{% raw %}
</span>@if($errors->has())
</span>	<</span>div </span>class</span>="</span>alert alert-danger</span>">
</span>	@foreach ($errors->all() as $error)
</span>		<</span>p</span>>{{ $error }}</</span>p</span>>
</span>	@endforeach
</span>	</</span>div</span>>
</span>@endif
</span>{% endraw %}
</span></code></pre>
Zurb Foundation Framework</strong> kullanıyorsanız aşağıdaki snippet</em>’i kullanabilirsiniz.</p>
{% raw %}
</span>@if($errors->has())
</span>	<</span>div </span>class</span>="</span>callout alert</span>">
</span>	@foreach ($errors->all() as $error)
</span>		<</span>p</span>>{{ $error }}</</span>p</span>>
</span>	@endforeach
</span>	</</span>div</span>>
</span>@endif
</span>{% endraw %}
</span></code></pre>
Semantic UI</strong> kullanıyorsanız aşağıdaki snippet</em>’i kullanabilirsiniz.</p>
{% raw %}
</span>@if($errors->has())
</span>	<</span>div </span>class</span>="</span>ui negative message</span>">
</span>	@foreach ($errors->all() as $error)
</span>		<</span>p</span>>{{ $error }}</</span>p</span>>
</span>	@endforeach
</span>	</</span>div</span>>
</span>@endif
</span>{% endraw %}
</span></code></pre>
UIKit</strong> kullanıyorsanız aşağıdaki snippet</em>’i kullanabilirsiniz.</p>
{% raw %}
</span>@if($errors->has())
</span><</span>div </span>class</span>="</span>uk-alert uk-alert-danger</span>">
</span>	@foreach ($errors->all() as $error)
</span>		<</span>p</span>>{{ $error }}</</span>p</span>>
</span>	@endforeach
</span></</span>div</span>>
</span>@endif
</span>{% endraw %}
</span></code></pre>
Yukarıdaki snippetleri olduğu gibi kullanabilirsiniz.</p>


Linux - Screenfetch Kurulumu
2016-01-28T16:04:00+00:00
Screenfetch’i indirin.</p>
wget -O</span> screenfetch '</span>https://raw.github.com/KittyKatt/screenFetch/master/screenfetch-dev</span>'
</span></code></pre>
Çalıştırılabilir dosya olarak belirtin.</p>
chmod</span> +x screenfetch
</span></code></pre>
Genel kullanım için /usr/bin</code>’e taşıyın.</p>
sudo</span> mv screenfetch /usr/bin/
</span></code></pre>
Terminal açılınca otomatik çalıştırmak için ~/.bashrc</code> dosyasını açın.</p>
nano ~</span>/.bashrc
</span></code></pre>
Dosyaya screenfetch</code> programını ekleyin.</p>
screenfetch
</span></code></pre>


Linux Mint - Ruby 2 Kurulumu
2016-01-14T02:26:00+00:00

Kurulumdan önce, sisteminizdeki ruby paketini kaldırın.</p>
</blockquote>
Öncelikle Ruby için gerekli bağımlılıkları kuralım.</p>
sudo</span> apt-get update
</span>sudo</span> apt-get install git-core curl zlib1g-dev build-essential libssl-dev libreadline-dev libyaml-dev libsqlite3-dev sqlite3 libxml2-dev libxslt1-dev libcurl4-openssl-dev python-software-properties libffi-dev
</span></code></pre>
Ardından rbenv</code> ve ruby-build</code> kurulumlarını yapalım.</p>
cd
</span>git</span> clone git://github.com/sstephenson/rbenv.git .rbenv
</span>echo </span>'</span>export PATH="$HOME/.rbenv/bin:$PATH"</span>' >> </span>~</span>/.bashrc
</span>echo </span>'</span>eval "$(rbenv init -)"</span>' >> </span>~</span>/.bashrc
</span>exec </span>$</span>SHELL
</span>
</span>git</span> clone git://github.com/sstephenson/ruby-build.git </span>~</span>/.rbenv/plugins/ruby-build
</span>echo </span>'</span>export PATH="$HOME/.rbenv/plugins/ruby-build/bin:$PATH"</span>' >> </span>~</span>/.bashrc
</span>exec </span>$</span>SHELL
</span>
</span>git</span> clone https://github.com/sstephenson/rbenv-gem-rehash.git </span>~</span>/.rbenv/plugins/rbenv-gem-rehash
</span>
</span>rbenv</span> install 2.2.3
</span>rbenv</span> global 2.2.3
</span>ruby -v
</span></code></pre>
Eğer rbenv install 2.2.3</code> sırasında hata alıyorsanız, ilgili log dosyasını kontrol edin.</p>
SSLv3_method undeclared</strong> hatası için aşağıdaki şekilde rbenv install kurulumu yapın.</p>
curl -fsSL</span> https://gist.github.com/mislav/055441129184a1512bb5.txt | </span>rbenv</span> install</span> --patch</span> 2.2.3
</span></code></pre>
RubyGems’e dökümanları indirmemesi gerektiğini söyleyip, Bundler</code> kurulumu yapalım.</p>
echo </span>"</span>gem: --no-ri --no-rdoc</span>" > </span>~</span>/.gemrc
</span>gem</span> install bundler
</span></code></pre>


Sudo Ayarları
2015-12-13T16:46:00+00:00
Sudo, yani “kullanıcı yerine yapmak”, belirli kullanıcı veya gruplara
root yetkisiyle komut gerçekleştirmesini sağlar.</p>
Sudo, su</code> nun alternatifi olarak kullanılıyor. su</code> dan farklı olarak,
root shell</code> açmak yerine tek komutluk root</code> yetkisi sağlamaktadır.
Sadece gerektiğinde root</code> yetkisi kullanmanızı sağlar.</p>
Sudo ayrıca diğer kullanıcılar gibi komut yazmanıza da olanak sağlar. Ek
olarak kullanılan komutları ve başarısız girişleri kayıt altına
alır(loglar).</p>
##</a>
Kurulum</h2>
Pacman üzerinden kurulum için sudo</code> paketini kurmanız yeterli.</p>
##</a>
Kullanım</h2>
sudo</code> yu kullanmak için öncelikle ayarlamaları yapmalısınız. Aşağıda
ayarlamaları detaylı bir şekilde anlattım.</p>
Örnek olarak, pacman i kullanmak için:</p>
sudo</span> pacman</span> -Syu
</span></code></pre>
Detaylı kullanımı öğrenmek için</p>
man</span> sudo
</span></code></pre>
##</a>
Ayarlamalar</h2>
###</a>
Ayarları Görüntüleme</h3>
sudo -ll</code> komutu ile şuanki ayarlamaları görebilirsiniz. Bir kullanıcı
için ayarlamaları görmek istiyorsanız komutun sonuna kullanıcı adını
eklemeniz yeterli.</p>
###</a>
Visudo Kullanımı</h3>
Sudo için ayarlamaları tutan dosya: /etc/sudoers</code>. her zaman</strong>
visudo</code> komutu ile bu dosyayı düzenlemeniz gerekiyor. visudo</code> komutu
sudoers</code> dosyasını kilitleyip, geçici bir dosyaya kaydedip, ayar
dosyasının uygun düzende olup olmadığını kontrol edip /etc/sudoers</code>
dosyasına kopyalar.</p>
Visudo için varsayılan editor vi</code>dir. Nano ile visudo</code> kullanmak
istiyorsanız EDITOR ortam değişkenini güncellemelisiniz.</p>
EDITOR</span>=</span>nano </span>visudo
</span></code></pre>
###</a>
Örnek Ayarlar</h3>
Bir kullanıcının sudo</code> komutu ile root</code> yetkisine sahip olmasına izin
vermek için şu satırı eklemelisiniz:</p>
KULLANICI_ADI ALL=(ALL) ALL
</span></code></pre>
wheel</code> grubundaki tüm kullanıcıların sudo</code> erişimi olması için:</p>
%whell ALL=(ALL) ALL
</span></code></pre>
sudo</code> komutu kullanılırken şifre sormasını istemiyorsanız:</p>
Defaults:KULLANICI_ADI !authenticate
</span></code></pre>
Kullanıcının belli başlı komutları kullanabilmesi için:</p>
KULLANICI_ADI ALL=/usr/bin/halt,/usr/bin/pacman -Syu
</span></code></pre>
###</a>
Sudoers Varsayılan Dosya İzinleri</h3>
sudoers</code> dosyasının sahibi ve grubu 0 olarak tanımlanmalıdır. Dosya
izinleri 0440 olarak belirtilmelidir. Bu izinler varsayılan olarak
ayarlanır. Eğer bir durumdan dolayı bu izinleri değiştirirseniz,
tekrardan eski haline döndürmelisiniz. Aksi takdirde sudo</code>
çalışmayacaktır.</p>
chown -c</span> root:root /etc/sudoers
</span>chmod -c</span> 0440 /etc/sudoers
</span></code></pre>
###</a>
Bazı Ortam Değişkenleri Tutmak</h3>
sudo</code> komutu kullanılırken bazı ortam değişkenlerini tutmak
isteyebilirsiniz. Bunun için sudoers</code> dosyasında:</p>
Defaults env_keep += "ftp_proxy http_proxy https_proxy no_proxy"
</span></code></pre>
Bu ayarlama ile ftp_proxy</code> http_proxy</code> https_proxy</code> no_proxy</code> ortam değişkenleri
duracaktır.</p>


Arch Linux - Yaourt Kurulumu
2015-10-08T16:46:00+00:00
Arch User Repository-diğer adıyla AUR- binlerce paketi barındırmaktadır (Steam da
dahil). AUR’dan paket kurulumu oldukça basit. Yaourt ile çok daha kolay paket kurulumu
yapabilirsiniz.</p>
pacman.conf</strong> dosyasını açın</p>
nano</span> /etc/pacman.conf
</span></code></pre>
En alt satıra alttaki depoyu ekleyin.</p>
[archlinuxfr]
</span>SigLevel</span> = Never
</span>Server</span> = http://repo.archlinux.fr/$</span>arch
</span></code></pre>
Depoları güncelleyin ve yaourt paketini kurun.</p>
pacman -Sy
</span>pacman -S</span> yaourt
</span></code></pre>
Yaourt kurulumunu kontrol edin.</p>
yaourt --version
</span></code></pre>


Basit Bir SDL Projesi Oluşturma
2015-09-25T17:52:00+00:00
Öncelikle C++ ile basit bir SDL kodu yazmamız gerekiyor.</p>
#include </span><</span>SDL2/SDL.h</span>>
</span>#include </span><</span>stdio.h</span>>
</span>
</span>int </span>main</span>(</span>int </span>argc</span>, </span>char</span>* </span>args</span>[])
</span>{
</span>    </span>if</span>(</span>SDL_Init</span>(SDL_INIT_VIDEO) < </span>0</span>){
</span>		</span>printf</span>("</span>SDL baslatilamadi! SDL Hatasi: </span>%s</span>\n</span>", </span>SDL_GetError</span>());
</span>	} </span>else </span>{
</span>		</span>printf</span>("</span>SDL baslatildi!</span>\n</span>");
</span>	}
</span>}
</span></code></pre>
Projemizi derlemede  kullanacağım bir Makefile</code> dosyası oluşturalım.</p>
#OBJS derlenecek dosyalar
</span>OBJS </span>= </span>main.cpp
</span>#CC kullanacağımız derleyici
</span>CC </span>= </span>g++
</span>
</span>#CFLAGS derleyiciye özel değerlerimiz, -w = Uyarıları gizle
</span>CFLAGS </span>= </span>-w -Wall
</span>
</span>#LFLAGS kütüphane linkleyicileri
</span>LFLAGS </span>= </span>-lSDL2
</span>
</span>#OBJ çalıştırılabilir dosyamızın adı olacak
</span>OBJ </span>= </span>main
</span>
</span>#sadece `make` kullanıldığında çalışacak olan komutumuz
</span>all </span>: </span>$(</span>OBJS</span>)
</span>	</span>$(</span>CC</span>) $(</span>OBJS</span>) $(</span>CFLAGS</span>) $(</span>LFLAGS</span>) </span>-o </span>$(</span>OBJ</span>)
</span></code></pre>
Projemizi Make</code> ile derleyelim.</p>
make
</span></code></pre>
Projemizi çalıştıralım.</p>
./main
</span></code></pre>


Arch Linux - Ruby ve Jekyll Kurulumu
2015-09-24T01:58:00+00:00
##</a>
Ruby Kurulumu</h2>
Ruby ile birlikte artık RubyGems de kuruluyor. O yüzden ayrıca bir RubyGems kurulumu
yapmayacağız.</p>
pacman -S</span> ruby
</span></code></pre>
##</a>
RubyGems Ayarlaması</h2>
RubyGems kurulu fakat gemlerin içerisindeki çalıştırılabilir dosyaları direk
çalıştıramıyoruz. Tam yol belirtmemiz gerekiyor. Bu sorunu çözmek için PATH dizinine
RubyGems yolunu ekleyeceğiz. ~/.bashrc</code> dosyasına şu eklemeyi yapalım.</p>
PATH</span>="$</span>(</span>ruby -e </span>'</span>print Gem.user_dir</span>'</span>)/bin:</span>$</span>PATH</span>"
</span></code></pre>
Kurulu gemleri göster</strong>mek için</p>
gem</span> list
</span></code></pre>
Bir gem ile ilgili bilgi al</strong>mak için</p>
gem</span> spec gem_adi
</span></code></pre>
Şu ana kadar yaptığımız komutların hepsi --local</code> değeri ile çalışıyor. Yani bizim
sistemimizdeki gem</strong>leri tarıyor/inceliyor. Eğer uzak sunucudaki gemleri incelemek
istiyorsak --remote</code> değeri eklememiz yeterli.</p>
gem</span> spec mysql</span> --remote
</span></code></pre>
MySQL gem</strong>i yüklü olmasada uzak sunucudan bilgisini getirecektir.</p>
Gem yükle</strong>mek için</p>
gem</span> install mysql
</span></code></pre>
Bu komutla beraber mysql</strong> gem yüklenecektir fakat dökümantasyonları da indirecek.
Eğer production</strong> ortamında kurulum yapıyorsanız dökümantasyona ihtiyacınız
olmayabilir. Dökümantasyon olmadan kurulum yapmak için --no-document</code> yapmanız
yeterli.</p>
gem</span> install mysql</span> --no-document
</span></code></pre>
Yüklü gemleri güncelleştir</strong>mek için</p>
gem</span> update
</span></code></pre>
##</a>
Bundler Kurulumu</h2>
Bundler</strong>, Ruby</strong>’nin paket yönetim amaçlı oluşturulmuş bir gem</strong>idir.</p>
gem</span> install bundler
</span></code></pre>
##</a>
Jekyll Kurulumu</h2>
Ruby</strong> ve RubyGems</strong> kurulumu yaptığımıza göre Jekyll</strong> kurulumu yapabiliriz.</p>
Kurulumdan önce gem</strong>leri güncelleyelim.</p>
gem</span> update
</span></code></pre>
jekyll</code> gem</strong>i kuralım.</p>
gem</span> install jekyll
</span></code></pre>
##</a>
Jekyll Başlangıç Projesi Oluşturma</h2>
jekyll</code> gem</strong>i ile birlikte  jekyll</code>  komutumuz geliyor. Örnek bir proje oluşturmak
için şu komutu kullanmamız yeterli.</p>
jekyll</span> new proje_ismi
</span></code></pre>
##</a>
Jekyll Projesini Çalıştırma</h2>
Oluşturduğumuz projenin dizinine ulaşarak şu komutla jekyll’i çalıştırabiliriz.</p>
jekyll</span> serve
</span></code></pre>
http://127.0.0.1:4000</code> adresinden Jekyll projemizi inceleyebiliriz.</p>
##</a>
Github Pages Gemlerini Yükleme</h2>
Jekyll projemizi Github Pages’e göre yapmamız için Github Pages’ın kullandığı
gem</strong>leri kullanmamız gerekiyor. (Tabi ki localde oluşturup _site klasörünü
yükleyebiliriz fakat saçma olmaz mı?)</p>
Projenin ana dizininde Gemfile</code> isminde bir dosya oluşturun ve içeriğini şu şekilde
düzenleyin.</p>
source </span>'</span>https://rubygems.org</span>'
</span>gem </span>'</span>github-pages</span>'
</span></code></pre>
bundle install</code> komutu ile gerekli gemlerin yüklenmesini sağlayın.</p>
##</a>
Ekstra: safe_yaml Psych sorunu</h2>
Eğer uninitialized constant Psych::Nodes (NameError)</code> şeklinde bir hata alıyorsanız
bunun sebebi Github-Pages’in belirli bir Psych versiyonu ile çalışmasından
kaynaklanıyor. Eski bir psych versiyonunu kullanmanız gerekiyor.</p>
Github Pages projenizi şu komut ile çalıştırırsanız bir sorun oluşmayacaktır.</p>
gem</span> cleanup
</span>bundle</span> exec jekyll serve
</span></code></pre>


Linux - SDL2 Kurulumu
2015-09-24T01:00:00+00:00
###</a>
Yum Paket Yöneticisi ile Kurulum</h3>
yum</span> install SDL2-devel
</span></code></pre>
###</a>
Apt Paket Yöneticisi ile Kurulum</h3>
apt-get</span> install libsdl2-dev
</span></code></pre>
###</a>
Pacman Paket Yöneticisi ile Kurulum</h3>
pacman -S</span> sdl2
</span></code></pre>
###</a>
Kaynaktan Derleme</h3>

Kaynaktan derlemek için base-devel</code> paketinin yüklü olduğundan emin olunuz.</p>
</blockquote>
Kaynak kodu tar.gz olarak buradan</a> indirin.</p>
İndirdiğiniz tar.gz dosyasını açın.</p>
tar -xf</span> SDL2-X.x.x.tar.gz
</span></code></pre>
Açılan klasörün içeriğine gidelim. (cd SDL2-X.x.x</code>)</p>
./configure
</span>make
</span>make</span> install
</span></code></pre>


Windows için Virtual Host Alias Modülü
2015-05-29T16:34:00+00:00
Daha önce paylaştığımız mod_vhost_alias’ın Windows ile ilgili ayarlaması.</p>

Windows 8.1 üzerinde test edilmiştir.</p>
</blockquote>
Öncelikle modülü aktifleştirmek için C:/Localhost/Apache/conf/httpd.conf</code> dosyasını düzenliyoruz.</p>
#LoadModule vhost_alias_module modules/mod_vhost_alias.so
</span></code></pre>
satırındaki #</code> işaretini kaldırarak modülü aktifleştiriyoruz.</p>

Modülü aktifleştirdiğimize göre ayarlamasını yapabiliriz. Bunun için c:/Localhost/Apache/conf/alias.conf</code> dosyası oluşturup düzenliyoruz. İçerisine aşağıdaki kod bloğunu giriyoruz.</p>
<Virtualhost *:80>
</span>    VirtualDocumentRoot "c:/Webserver/%-2+/public"
</span>    ServerName vhosts.dev
</span>    ServerAlias *.dev
</span>    UseCanonicalName Off
</span>    LogFormat "%V %h %l %u %t '%r' %s %b" common
</span>    ErrorLog "c:/Webserver/vhosts-error_log"
</span>    <Directory "c:/Webserver/*">
</span>        Options Indexes FollowSymLinks MultiViews
</span>        AllowOverride All
</span>        Order allow,deny
</span>        Allow from all
</span>    </Directory>
</span></Virtualhost>
</span></code></pre>
Bu ayar dosyamızın çalışması için httpd.conf</code> dosyasının en altına</p>
# vHost Alias
</span>Include conf/alias.conf
</span></code></pre>
ekliyoruz.</p>
##</a>
Test</h2>
Test etmek için c:/Webserver</code> içerisine deneme</code> ve deneme/public</code> klasörlerini oluşturuyoruz. Henüz Windows’a gerekli ayarı yapmadığımız için deneme.dev</code> bağlantısını 127.0.0.1</code> adresine yönlendirmemiz gerekiyor. Bunun için de %windir%/system32/drivers/etc/hosts</code> dosyasını düzenliyoruz ve en alt satıra aşağıdakini ekliyoruz.</p>
127.0.0.1 deneme.dev
</span></code></pre>
Test etmek için http://deneme.dev</a> adresini kullanacağız.</p>
##</a>
DNS Server</h2>
Linux ve Mac için aslında bu işlem oldukça kolay ve rahat.</p>
Local DNS Server olarak Acrylic</a> programını kullanacağız. Kurulumu yaptıktan sonra AcrylicHosts.txt</code> dosyasını düzenlememiz gerekiyor. Dosyayı C:\Program Files (x86)\Acrylic DNS Proxy</code> dizininde bulabilirsiniz.</p>
En alt satıra</p>
127.0.0.1 *.dev
</span></code></pre>
ekliyoruz.</p>
Denetim Masası</strong> > Ağ Ve İnternet</strong> > Ağ Bağlantıları</strong> kısmından bağdaştırıcınıza sağ tıklayın ve Özellikler</strong> kısmına girin. Internet Protokolü sürüm 4(TCP/IPv4)</strong>’e tıklayın ve Özellikler</strong> deyin.</p>
Aşağıdaki DNS sunucu adreslerini kullan</strong> kısmına 127.0.0.1</code> adresini girin.</p>
Artık local bir DNS Proxy sunucunuz oluştu.</p>
Size önerim Acrylic</code> hizmetini sadece geliştirme yaparken açmanız. Diğer zamanlarda DNS cache yüzünden sorunlar yaşayabilirsiniz.</p>


Windows'a Apache, Mysql, PHP ve PHPMyAdmin Kurulumu
2015-05-29T16:30:00+00:00
Apache, Mysql ve PHP’yi manuel olarak kurmak için bu makaleyi inceleyebilirsiniz.</p>

Windows 8.1 üzerinde test edilmiştir.</p>
</blockquote>
##</a>
Apache Kurulumu</h2>
Apache kurulumu için, Windows XP ve 2003 kullanıcıları VC10_x64</a>/VC10_x86</a>  kurmalı, diğer versiyonlar için VC11</a> kurulmalıdır.</p>
Apache kurulumu için Apache Lounge</a> sitesini kullanacağız.</p>
Visual C++ Redistributable for Visual Studio 2012 kurulumunu yaptıysanız  Download</a> kısmından bize uygun olan versiyon ve sistemi indirin.</p>
x64 bir sistem kullandığım için httpd-2.4.12-win64-VC11.zip</code> dosyasını indireceğim.</p>
İndirdiğimiz zip</strong> dosyasını C:/Localhost/Apache</code> klasörüne çıkartın.</p>
Artık tek yapmamız gereken ayar dosyasını düzenlemek. Bunun için C:/Localhost/Apache/conf/httpd.conf</code> dosyasını editör ile açıyoruz.</p>
ServerRoot</strong> parametresine c:/Localhost/Apache</strong> değerini veriyoruz. Port olarak 80</strong> kullanacağımız için Listen</strong> parametresini değiştirmemize gerek yok. Eğer başka bir porttan kullanmak istiyorsanız bu parametreyi değiştirebilirsiniz.</p>
LoadModule</strong> listesinde yer alan LoadModule rewrite_module modules/mod_rewrite.so</code> satırının başındaki #</code> yorum satırını kaldırıyoruz. Bu sayede .htaccess ile apache’ye yeniden yazım işlemi tanımlayabileceğiz.</p>
DocumentRoot</strong> parametresine de sunucu dosyalarımızı tutacağımız dizini tanımlayacağız. Çalışma amaçlı ben C:/Webserver</code> dizinini kullanacağım. Aynı şekilde <Directory “”></strong> parametresini de düzenliyoruz.</p>
Dosyayı kaydedip, konfigürasyon dosyamızı test etmek için C:/Localhost/Apache/bin/httpd.exe</code> dosyasını cmd.exe</strong> ile açıyoruz. Eğer herhangi bir hata alıp httpd.exe</strong> kapatılmamışsa sorunumuz yok demektir. Ctrl+C ile httpd.exe’yi sonlandırabilirsiniz.</p>
##</a>
PHP Kurulumu</h2>
PHP kurulumu için de PHP Windows</a> sitesini kullanacağız. Download</a> kısmından VC ve sistemimize uygun PHP’yi indiriyoruz. VC11 ve x64 kullandığım için VC11 x64 Thread Safe</strong> seçtim. Apache modulü olarak kurulum yapacağımız için Thread Safe</strong> olanları indirmeniz gerekiyor.</p>
İndirdiğiniz php zip</strong> dosyasını C:/PHP/</code> içerisine çıkartıyoruz. Ayarlamaları yapmak için de php.ini-development</code> dosyasını php.ini</code> olarak değiştirip açıyoruz.</p>
max_execution_time</strong> parametresini isteğinize göre arttırın. PHP dosyalarınızın maksimum çalıştırma süresini bu sayede arttırabilirsiniz. Ben 30’dan 60 saniyeye arttırdım.</p>
memory_limit</strong> parametresini de sahip olduğunuz RAM’e göre arttırabilirsiniz. Varsayılan olarak 128MB</strong> seçilidir. 512</strong>’nin ideal olacağını düşünüyorum.</p>
post_max_size</strong> parametresini de 0</strong> olarak değiştirebilirsiniz. Bu sayede POST değerlerinin maksimum büyüklüğünü kaldırabilirsiniz.</p>
Yorum halinde bulunan extension_dir</strong> parametresine de C:/Localhost/PHP/ext</code> yolunu veriyoruz.</p>
upload_max_filesize</strong> parametresini de 2M</strong>’den 20M</strong>’a çıkartabiliriz. Bu sayede daha büyük boyutlu dosyaları yükleyebiliriz.</p>
Dynamic Extensions</strong> bölümünde aşağıda yer alan modüllerin başlarındaki yorum satırlarını kaldırarak aktif edebilirsiniz.</p>

php_bz2</li>
php_curl</li>
php_fileinfo</li>
php_gd2</li>
php_gettext</li>
php_imap</li>
php_mbstring</li>
php_mysql</li>
php_mysqli</li>
php_pdo_mysql</li>
</ul>
Gerekli düzenlemeleri yaptığımıza göre kaydedebiliriz. Test etmek amaçlı C:/Localhost/PHP</code> dizininde php.exe -i</code> komutunu çalıştırabilirsiniz.</p>
##</a>
Apache - PHP Entegresi</h2>
Apache’ye modül olarak PHP eklemek için birkaç ayar yapmamız gerekiyor. C:/Localhost/Apache/conf/httpd.conf</code> dosyasını düzenlemek için açıyoruz.</p>
En alt satıra aşağıdaki kodları giriyoruz.</p>
#PHP5
</span>LoadModule php5_module "C:/Localhost/PHP/php5apache2_4.dll"
</span>PHPIniDir "C:/Localhost/PHP"
</span></code></pre>

php5apache2_4.dll</strong> dosyasının olup olmadığını kontrol etmekte yarar var.</p>
</blockquote>
<IfModule mime_module></code> kısmının içinde yer alan AddType</strong> listesine aşağıdaki eklemeleri yapıyoruz.</p>
AddType application/x-httpd-php .php
</span>AddType application/x-httpd-php-source .phps
</span></code></pre>
Dizinde şuan index.html</strong> dosyası ilk olarak açılıyor. Buna ayrıca index.php</strong> eklemek için, DirectoryIndex</strong> parametresine index.php</code> ekliyoruz.</p>
##</a>
Apache’nin Servis Olarak Eklenmesi</h2>
Windows başlatıldığında ayrıca Apache de başlatılması için Apache</strong>’yi hizmet olarak eklememiz gerekiyor. cmd.exe</code>’yi yönetici haklarıyla çalıştırın. C:/Localhost/Apache/bin</code> klasörüne ulaşarak ``httpd.exe -k install` komutunu gerçekleştirin.</p>
Görev Yöneticisini açarak Hizmetler kısmından Apache’yi çalıştırın.</p>
##</a>
PHP Test</h2>
PHP’yi test etmek için C:/Webserver/phpinfo.php</code> dosyası oluşturun ve içerisine <?php phpinfo();</code> ekleyin. Denemek için http://localhost/phpinfo.php</a> bağlantısını kullanabilirsiniz.</p>
##</a>
MySQL Kurulumu</h2>
MySQL kurulum işlemi için Mysql Installer</a> kullanacağız. Daha hızlı bir kurulum için web installer</strong>(mysql-installer-web-community-X.Y.Z.T.msi) indirebilirsiniz.</p>
Sözleşme kurallarını kabul ettikten sonra kurulum türünü seçmemiz gerekiyor. Sadece Server</strong> bizim için yeterli. Server Only</strong> seçerek devam ediyoruz. İndirme işleminden sonraki ayar kısmında Development Machine</strong> seçimiyle geliştirme ortamını seçmiş oluyoruz. Show Advanced Options</strong> kısmını seçiyoruz ve ilerliyoruz.</p>
MySQL Root Password</strong> kısmında mysql için kullanacağımız şifreyi tanımlıyoruz.</p>
Diğer kısımları varsayılan bırakıp son aşamaya geçiyoruz ve ayarları uyguluyoruz.</p>
##</a>
PHPMyAdmin Kurulumu</h2>
PHPMyAdmin kurulumda varsayılandan farklı olarak Alias</strong> kurulumu yapacağız. Bu sayede ileride oluşturacağımız sanal sunucularda</strong> da rahatlıkla PHPMyAdmin kullanabileceğiniz.</p>
PHPMyAdmin</a> sitesinden son versiyonu indiriyoruz ve c:/Localhost/PHPMyAdmin</code> içerisine çıkartıyoruz.</p>
config.sample.inc.php</code> dosyasının ismini config.inc.php</code> olarak değiştirip açıyoruz. İçindekileri silip aşağıdaki kodu kullanabilir veya gerekli düzenlemeleri teker teker yapabilirsiniz.</p>
<?php
</span>
</span>$</span>i </span>= </span>0</span>;
</span>
</span>/*
</span>* First server
</span>*/
</span>$</span>i</span>++;
</span>/* Authentication type */
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>auth_type</span>'] = '</span>config</span>';
</span>/* Server parameters */
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>host</span>'] = '</span>localhost</span>';
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>port</span>'] = '</span>3306</span>';
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>connect_type</span>'] = '</span>tcp</span>';
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>compress</span>'] = </span>false</span>;
</span>/* Select mysqli if your server has it */
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>extension</span>'] = '</span>mysqli</span>';
</span>/* User for advanced features */
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>user</span>'] = '</span>root</span>';
</span>$</span>cfg</span>['</span>Servers</span>'][$</span>i</span>]['</span>password</span>'] = '</span>MYSQLSIFRE</span>';
</span>
</span>?>
</span></code></pre>
Buradaki MYSQLSIFRE</strong> alanına MySQL kurulumu yaparken girdiğiniz şifreyi girmeniz gerekiyor.</p>
PHPMyAdmin için gerekli ayarlamaları yaptık. Dosyayı kaydedip c:/Localhost/Apache/conf/httpd.conf</code> dosyasına geçiyoruz. En alt satıra aşağıdaki kodları giriyoruz.</p>
#PHPMyAdmin
</span>Alias /phpmyadmin "c:/Localhost/PHPMyAdmin"
</span><Directory "c:/Localhost/PHPMyAdmin">
</span>    Options Indexes FollowSymLinks
</span>    AllowOverride All
</span>    Require all granted
</span></Directory>
</span></code></pre>
Hangi sunucu olursa olsun sonuna /phpmyadmin</code> eklendiğinde c:/Localhost/PHPMyAdmin</code> çalışacak şekilde ayarladık.</p>
PHPMyAdmin ve MySQL testi için http://localhost/phpmyadmin</a> deneyebilirsiniz.</p>


Otomatik Apache Sanal Sunucu
2015-05-16T03:47:00+00:00
LAMP ortamında çalışırken sizin vaktinizi çalan en büyük şeylerden biri sanal sunucular. Hatta sırf bu işlemden kurtulmak için yazdığım scriptler de bulunmakta fakat dağıtımdan dağıtıma scripti düzenlemem gerekiyordu. Bu sorundan kurtulmak için ufak bir araştırma yaptım ve şöyle</a> bir yararlı döküman buldum. Dökümanda Apache’nin  mod_vhost_alias</code> modülünden bahsediliyor.</p>

Dökümanda işlemleri Arch Linux</code>’a göre yaptım. Gerekli değişiklikleri kendi dağıtımınıza göre yapmalısınız.</p>
</blockquote>
##</a>
Vhost Alias Modülünün Aktifleştirilmesi</h2>
Vhost alias modülünü aktifleştirmek için Apache’nin konfigürasyon dosyasında değişiklik yapmamız gerekiyor. Bunun için /etc/httpd/conf/httpd.conf</code> dosyasını düzenliyoruz. Dosya içerisinde yer alan mod_vhost_alias</code> modülünün satırını bulup başındaki yorum satırı(#</strong>) işaretini kaldırıyoruz. Artık Apache başlangıçta modülü aktifleştirecektir.</p>
##</a>
Modül Ayarlamaları</h2>
Modülü aktifleştirdik fakat henüz ayarlamalarını yapmadık. Bunun için /etc/httpd/conf/mod_vhost_alias.conf</code> isminde bir dosya oluşturun. Dosya içeriğini aşağıdan bulabilirsiniz. İsteğinize göre yolları düzenleyebilirsiniz.</p>
<Virtualhost *:80>
</span>    VirtualDocumentRoot "/srv/http/%-2+/public"
</span>    ServerName vhosts.dev
</span>    ServerAlias *.dev
</span>    UseCanonicalName Off
</span>    ErrorLog "/srv/http/vhosts-error_log"
</span>    <Directory "/srv/http/*">
</span>        Options Indexes FollowSymLinks MultiViews
</span>        AllowOverride All
</span>        Order allow,deny
</span>        Allow from all
</span>    </Directory>
</span></Virtualhost>
</span></code></pre>
Bu dosyanın Apache tarafından kullanılması için httpd.conf</code> dosyasının en alt satırına aşağıdaki metni girebilirsiniz.</p>
# Dynamic Virtual Hosts
</span>Include conf/mod_vhost_alias.conf
</span></code></pre>

Artık /srv/http</code> klasörü içerisindeki her açtığımız klasör bir sanal sunucu olmuş olacak. Denemek amaçlı /srv/http/deneme</code> ve /srv/http/deneme/public</code> klasörlerini oluşturalım.</p>
Tarayıcınızdan deneme.dev</code> şeklinde girdiğinizde istediğiniz şekilde sonuçlanmadığını göreceksiniz. Bunun sebebi henüz makinemiz sonu .dev</strong> ile biten domainleri 127.0.0.1</strong> adresine yönlendirmemesi.</p>
##</a>
Yerel Makineye Yönlendirme</h2>
Bu yönlendirme işlemi için 2 seçeneğimiz var.</p>

Yerel DNS Server</li>
PAC dosyası</li>
</ul>
Bu dökümanda Yerel DNS Server yöntemi ile yerel makineye yönlendirme yapacağız.</p>

Eğer yerel DNS server yüklemek istemiyor veya PAC dosyası ile de uğraşmak istemiyorsanız etc/hosts</code> dosyasını her sanal sunucu için düzenleyerek kullanadabilirsiniz fakat bu da yorucu olacak ve tam bir otomatiklik söz konusu olmayacaktır.</p>
</blockquote>
Yerel DNS server için dnsmasq</code> programını kullanacağız. Paket yönetim sisteminden kurulumunu gerçekleştirebilirsiniz.</p>
yaourt -S</span> dnsmasq
</span></code></pre>
Kurulumdan sonra etc/dnsmasq.conf</code> dosyasını düzenleyin ve en alt satıra aşağıdaki metni girin.</p>
listen-address</span>=</span>127.0.0.1
</span>address</span>=</span>/.dev/127.0.0.1
</span></code></pre>
Son olarak makinenizin sizin DNS sunucunuzu kullanması için DNS ayarlarınızı 127.0.0.1 adresine yollamanız gerekiyor.</p>
##</a>
Test</h2>
Öncelikle DNS sunucunuzun doğru çalışıp çalışmadığını deneyelim.</p>
host</span> deneme.dev
</span></code></pre>
Eğer sonuç 127.0.x.x şeklinde geliyorsa DNS sunucumuz çalışıyor demektir.</p>
Apache</code>’yi yeniden başlatıp oluşturduğumuz deneme.dev</code> adresine tarayıcınızdan ulaşmayı deneyin.</p>


C++ 2D Game Frameworks
2015-04-20T12:00:00+00:00
Bu yazıda C++ 2D oyun kütüphaneleri hakkında bilgiler vereceğim. Avantajlarını ve eksikliklerini, artı ve eksi yönlerini öğrenebilirsiniz.</p>
##</a>
Oxygine</h2>

Açık kaynak</li>
Çoklu-platform (MacOSX, iOS, Android, Windows, Linux, HTML5-Web-WebGL)</li>
Saf C++ (Basit API desteği ile yazımı çok rahat, jQuery sloganı gibi do more with less code</code>)</li>
Hata ayıklama modu, FPS ve performans kontrolü</li>
SDL2 (Çok rahat olduğunu söyleyebilirim)</li>
Yetersiz döküman, sadece API bilgisi</li>
</ul>
##</a>
Angel2D</h2>

Açık kaynak</li>
Çoklu-platform (Mac, iOS, Windows, Linux)</li>
Oxygine’e göre daha zorlu bir yazımı var API desteği çok yeterli değil fakat öğrendikten sonra sistemleri hazırlamak daha kolay. (low-level)</li>
OpenGL (SDL2’ye göre biraz daha zor elbette)</li>
Yetersiz döküman, sadece API bilgisi</li>
</ul>
##</a>
Torque 2D</h2>

Açık kaynak</li>
Çoklu-platform (Mac, Windows, iOS, Linux, Android)</li>
OOP’a yatkın olanlar için çok iyi bir yazımı var.</li>
End-user tarzı bir kütüphane</li>
OpenGL (Angel2D’de belirttiğim gibi…)</li>
Büyük döküman kaynağı</li>
</ul>
##</a>
Poly Code</h2>

Açık kaynak</li>
Saf C++</li>
LUA desteği (çok büyük bir artı)</li>
Sloganı Oxygine ile aynı do more with less code</code></li>
IDE desteği var (end-user)</li>
Kolay yayınlama (GUI ile platformlara çıkış)</li>
2D/3D desteği</li>
</ul>
##</a>
Sonuç</h2>
Eğer mobil merkezli bir oyun yapmayı düşünüyorsanız hiç durmayın Oxygine</code> kullanın.</p>
Eğer platform bağımsız ve işi tabandan almak istiyorsanız Torque2D</code> kullanın.</p>
Eğer kolay ve hızlı bir şekilde bir projeyi çıkarmak, rahat olmak istiyorsanız Poly Code</code> kullanın.</p>
Angel2D ve Oxygine kullandım ve pek yeterli bulduğumu söyleyemem. Poly Code</strong> ile şansımızı deneyelim :)</p>


PSR-1 Standartları
2015-04-19T12:00:00+00:00
Bu bölümde standart kodlama elementlerinin kullanımı sırasında yapmanız gerekenleri öğreneceksiniz.</p>
##</a>
ÖZET</h2>

PHP dosyalarınızda sadece <?php</code> ve <?=</code> etiketlerini kullanabilirsiniz.</li>
Dosyanız kodlaması UTF-8 BOM’suz olmalıdır.</li>
Dosyalarınız ya sadece deklare etmeli (sınıflar, fonksiyonlar, sabitler, vs.) yada yan-işlem yapmalıdır.(çıktı verme, .ini/.xml güncelleme vs.). Kesinlikle iki işlem için de kullanmayın.</li>
Namespace ve sınıflar, PSR’ninautoloading(otomatik yükleme) sistemine uymalıdır. [PSR-0, PSR-4]</li>
Sınıf isimleri baş harfi büyük olmalıdır. (Örn; BlogController, SystemLog)</li>
Sınıf sabitleri tamamı büyük olmalı ve alt çizgi ile ayırılmalıdır. (Örn; DIRECTORY_SEPARATOR, DEBUG</li>
Metot isimleri, ilk harf hariç kelime başları büyük olmalıdır. (Örn; showIndex, editPost)</li>
</ul>
##</a>
Dosyalar</h2>
###</a>
PHP Etiketleri</h3>
PHP kodunuz <?php ... ?></code> veya <?= ... ?></code> etiketlerini kullanmalıdır.</p>
###</a>
Karakter Kodlaması</h3>
PHP dosyanızın kodlaması UTF-8 BOM’suz olmalıdır.</p>
###</a>
Yan-İşlem</h3>
Bir dosyanız ya sadece deklare yada yan-işlem yapmalıdır.</p>
“Yan-işlem” derken bahsetmek istediğim, bir yapı oluştururken hem sınıf, metot, sabit deklare edip hem de kullanılmamalıdır. Dosya include yapılmalıdır.</p>
“Yan-işlem” sadece çıktı vermek değildir, ayrıca servise bağlanmak, include/require yapmak, .ini/.xml düzenlemek, exceptionlar, global ve statik değer düzenleme, dosyadan okuma veya dosyaya yazmak gibi işlemlerdir.</p>
Aşağıdaki örnek, hem deklare eden hem de yan-işlem yapan bir kod örneği.</p>
<?php
</span>// yan-işlem: ini ayarlarını düzenleme
</span>ini_set</span>("</span>error_reporting</span>", E_ALL);
</span>
</span>// yan-işlem: dosya include etme
</span>include </span>"</span>file.php</span>";
</span>
</span>// yan-işlem: çıktı verme
</span>echo </span>"</span><html></span>\n</span>";
</span>
</span>// deklarasyon
</span>function </span>foo</span>()
</span>{
</span>	</span>// ...
</span>}
</span></code></pre>
Aşağıdaki örnek de yan-işlem yapmayan ve deklarasyon yapan bir dosyadır.</p>
<?php
</span>// deklarasyon
</span>function </span>foo</span>()
</span>{
</span>	</span>// ...
</span>}
</span>
</span>// koşula bağlı deklarasyon, yan-işlem **değildir**.
</span>if </span>( ! </span>function_exists</span>("</span>bar</span>")) {
</span>	</span>function </span>bar</span>()
</span>    {
</span>    	</span>// ...
</span>    }
</span>}
</span></code></pre>
##</a>
Namespace ve Sınıf İsimleri</h2>
Namespaceler ve sınıflar, PSR’nin otomatik yükleme kurallarına uymalıdır. [PSR-0, PSR-4]</p>
Bu demek oluyor ki, her sınıf kendi dosyasının içinde ve en az 1 namespace altında olmalıdır.</p>
Sınıf isimleri baş harfleri büyük tanımlanmalıdır. (Örn; StockController)</p>
PHP 5.3 ve sonrasını kullananlar normal namespace kullanabilir. Örnek olarak;</p>
<?php
</span>// PHP 5.3 ve sonrası:
</span>namespace </span>Vendor\Controller;
</span>
</span>class </span>Foo
</span>{
</span>}
</span></code></pre>
PHP 5.2.x ve öncesini kullananlar şu şekilde kullanabilir:</p>
<?php
</span>// PHP 5.2.x ve öncesi:
</span>class </span>Vendor_Controller_Foo
</span>{
</span>}
</span></code></pre>
##</a>
Sınıf Sabitleri, Ayarlar ve Metotlar</h2>
Buradaki “sınıf“tan kastım, tüm sınıflardır.(class, interface, trait)</p>
###</a>
Sabitler</h3>
Sınıf sabitleri tamamen büyük olmalıdır ve alt çizgi ile kelimeler ayrılmalıdır. Örnek olarak:</p>
<?php
</span>namespace </span>Vendor\Controller;
</span>
</span>class </span>Foo
</span>{
</span>    </span>const </span>VERSION       </span>= '</span>1.0</span>'</span>;
</span>    </span>const </span>DATE_APPROVED </span>= '</span>2014-12-12</span>'</span>;
</span>}
</span></code></pre>
###</a>
Ayarlar</h3>
Şuan için belirlenmiş bir sabit yok. $BasHarfleriBuyuk, $ilkHarfiKucuk, veya $alt_cizgi isimlerini istediğiniz gibi kullanabilirsiniz.</p>
Fakat unutulmamalıdır ki, adlandırma kuralları makul olmalıdır. Anlaşılır bir isim seçilmelidir.</p>
###</a>
Metotlar</h3>
Metot isimleri ilk harfi küçük ve diğer kelime başları büyük olmalıdır. (Örn; showIndex, editPost)</p>


Linux Oxygine C++ Game Framework Kurulumu
2015-04-08T12:00:00+00:00
Linux ortamı için Oxygine C++ Game Framework’un kurulumu ile ilgili bir makaledir. Kurulum adımlarını takip ederek bir geliştirme ortamına
sahip olacağız.</p>
##</a>
Proje Dizinini Oluşturma</h2>
Öncelikle kendimize bir çalışma ortamı oluşturmamız gerekiyor. İstediğiniz bir dizinde uygulama klasörü açın. Makalede bu oluşturduğunuz dizine
root</code> diyeceğiz.</p>
##</a>
Oxygine Framework İndirme</h2>
C++ ile 2D oyun geliştirirken kullanacağımız Oxygine Framework’u buradan</a> indirebilirsiniz.</p>

Sayfada bize lazım olacak link Download stable snaphot. Oxygine framework only.</code> kısmıdır. Yani sadece framework’u indirseniz yeterli. Diğer
linklerde önceden derlenmiş binary</code> dosyaları bulunur. Bunlara ihtiyacımız yok.</p>
</blockquote>
İndirdiğiniz sıkıştırılmış dosyayı açın. oxygine-framework</code> klasörünü root</code> klasörü içerisine yapıştırın.</p>
Yeni klasör yapımız şu şekilde oldu.</p>
├─root
</span>├─└</span> oxygine-framework
</span>├───└</span> 3rdPartyTools
</span>├───└</span> cmake
</span>├───└</span> libs
</span>├───└</span> ...
</span></code></pre>
##</a>
SDL Kurulumu</h2>
Oxygine, SDL</strong> kütüphanesini kullandığı için mecburen onu da yüklememiz gerekiyor.</p>
SDL’in yükleme sayfasında</a> en alt kısmında bulunan .tar.gz</code> uzantılı sıkıştırılmış dosya işimize yarayacaktır.</p>
İndirdiğiniz sıkıştırılmış dosyayı açın ve SDL-X.X.X-XXXX</code> isimli klasörü root</code> klasörü içerisine yapıştırın. Klasör ismini SDL</code> olarak
değiştirin.</p>
Terminal ile root/SDL</code> klasörüne erişin ve şu komutları gerçekleştirin.</p>
./configure
</span>mkdir</span> build
</span>cd</span> build
</span>cmake</span> ../
</span>make
</span>sudo</span> make install
</span></code></pre>
##</a>
Oxygine Framework’a SDL Entegre Etme</h2>
Oxygine Framework’un SDL’i kullanabilmesi için kütüphane dosyalarını Oxygine Framework içerisine yerleştirmemiz gerekiyor.</p>
root/SDL/build</code> içerisindeki</p>

libSDL2-2.0.so</li>
libSDL2-2.0.so.0</li>
libSDL2-2.0.so.0.4.0</li>
libSDL2.so</li>
</ul>
dosyalarını root/oxygine-framework/libs</code> klasörüne taşıyın/kopyalayın.</p>
##</a>
Kurulum Testi</h2>
Kurulumu başarıyla yapıp yapmadığımızı kontrol etmek için root/oxygine-framework/examples/Demo/proj.cmake/</code> klasörüne gelin ve şu komutu
çalıştırın.</p>
sudo</span> chmod +x run.sh
</span>sudo</span> ./run.sh
</span></code></pre>


Pixi.js - Başlangıç
2015-04-06T12:00:00+00:00
Bu makale serisinde Pixi.js ile ilgili anlatımlar yer alacaktır.</p>
##</a>
Ortamın Hazırlanması</h2>
Öncelikle Pixi.js’yi indirmemiz gerekiyor. Bunun için github’ı kullanacağız. git</code> kurulumunuzu yaptığınızı varsayarak devam ediyorum.</p>
git</span> clone https://github.com/GoodBoyDigital/pixi.js.git
</span></code></pre>
Bize aslında gereken bin</code> klasörü içerisindeki pixi.js</code> dosyası fakat kaynak kodlarını da indirmemiz avantajımıza olacaktır.</p>
Hemen bir index.html dosyası oluşturalım ve bu pixi.js</code> kütüphanemizi dosyaya ekleyelim.</p>
Daha sonra karışma olmaması için uygulama</code> isminde bir klasör oluşturuyoruz ve içerisine bu index.html</code> dosyamızı oluşturalım.</p>
<!doctype html>
</span><html lang="en">
</span><head>
</span>	<meta charset="utf-8">
</span>
</span>	<title>Pixi.js</title>
</span>
</span>	<!--[if lt IE 9]>
</span>	<script src="http://html5shiv.googlecode.com/svn/trunk/html5.js"></script>
</span>	<![endif]-->
</span></head>
</span><body>
</span>
</span><!-- Pixi.js -->
</span><script src="../bin/pixi.js"></script>
</span></body>
</span></html>
</span></code></pre>
##</a>
Stage</h2>
Stage</strong>, görünümün ana kısmıdır. Her nesne stage</strong>’e bağlanmakta ve görüntülenmektedir. Yani nesnelerimizi, sahnemizi ve bütün ortamı
stage</strong> kullanarak yerleştireceğiz.</p>
// PIXI.Stage(backgroundColor);
</span>var </span>stage </span>= new PIXI.Stage(</span>0xFFFFFF</span>); </span>// Beyaz arkaplan
</span></code></pre>
##</a>
Renderer</h2>
Renderer</strong>, Stage’i ve stage içerisindeki tüm nesneleri ekrana çizer. WebGL ve Canvas seçiminize göre bu çizim işlemi yapılır.</p>
/*
</span> * Canvas Renderer
</span> * PIXI.CanvasRenderer(uzunluk=800], [yukseklik=600], [ozellikler]);
</span> */
</span>var </span>canvasRenderer </span>= new PIXI.CanvasRenderer(</span>800</span>, </span>600</span>);
</span>
</span>/*
</span> * WebGL Renderer
</span> * PIXI.WebGLRenderer([uzunluk=0], [yukseklik=0], [ozellikler]);
</span> *
</span> */
</span> </span>var </span>webGLRenderer </span>= new PIXI.WebGLRenderer(</span>800</span>, </span>600</span>);
</span>
</span>/*
</span> * Auto Detect Renderer
</span> * Otomatik olarak uygun olan render seçimini yapar.
</span> * PIXI.autoDetectRenderer([uzunluk=0], [yukseklik=0], [ozellikler]);
</span> */
</span> </span>var </span>autoDetectRenderer </span>= new PIXI.autoDetectRenderer(</span>800</span>, </span>600</span>);
</span></code></pre>
Auto Detect Renderer</strong> kullanmak daha iyi olacaktır. Eğer tarayıcı WebGL çalıştırıyorsa WebGL, çalıştırmıyorsa Canvas kullanacaktır.</p>
##</a>
Frame</h2>
Çizimin her karede yapılması gerekiyor, öbür türlü ilk frameden sonra bir çizim gerçekleşmeyecektir. Bunun için bir döngü oluşturacağız ve
sürekli çizim yapılmasını sağlayacağız.</p>
document.body.</span>appendChild</span>(</span>renderer</span>.</span>view</span>);
</span>requestAnimFrame</span>(</span>cizimYap</span>);
</span>function </span>cizimYap</span>() {
</span>	</span>requestAnimFrame</span>(</span>cizimYap</span>);
</span>	</span>renderer</span>.</span>render</span>(</span>stage</span>);
</span>}
</span></code></pre>
Farkettiyseniz bizim renderer</strong> isminde bir değişkenimiz yok. Bu değişkeni seçtiğiniz renderer</strong>’a göre ayarlamanız gerekiyor.</p>
Şimdi sonuç olarak oluşturduğumuz script:</p>
var </span>stage </span>= new PIXI.Stage(</span>0xFFFFFF</span>);
</span>var </span>renderer </span>= new PIXI.autoDetectRenderer(</span>400</span>, </span>300</span>);
</span>
</span>document.body.</span>appendChild</span>(</span>renderer</span>.</span>view</span>);
</span>requestAnimFrame</span>(</span>cizimYap</span>);
</span>function </span>cizimYap</span>() {
</span>	</span>requestAnimFrame</span>(</span>cizimYap</span>);
</span>	</span>renderer</span>.</span>render</span>(</span>stage</span>);
</span>}
</span></code></pre>
Çalışıp çalışmadığını kontrol etmek isterseniz isterseniz arkaplanı kırmızı yapabilirsiniz.</p>

0xFF0303</code> renk kodunu kullanabilirsiniz.</p>
</blockquote>
##</a>
Texture</h2>
Texture</strong> ile resim dosyalarını hafızada tutacağız. Bu sayede sprite</strong>’da resim kullanmamız gerektiğinde bu texture</strong> nesnesini
kullanacağız. Bu sayede resimler tekrar ve tekrar yüklenmeyecek, sadece 1 defa çekilecektir.</p>
// PIXI.Texture.fromImage(dosyaYolu, orjin, olcek);
</span>var </span>texture </span>= </span>PIXI</span>.</span>Texture</span>.</span>fromImage</span>("</span>resim.png</span>");
</span></code></pre>
##</a>
Sprite</h2>
Sprite’lar sahnemizdeki nesnelerimiz olacaktır.</p>
// PIXI.Sprite(PIXI.Texture texture);
</span>var </span>sprite </span>= new PIXI.Sprite(</span>texture</span>);
</span></code></pre>
###</a>
Anchor</h3>
Nesnelerimizin orjin noktası olacaktır. Texture resmi de orjin noktasına göre çizilecektir. Bu sayede objenin tam olarak orta noktasının
neresi olacağını belirliyoruz.</p>
/* 0-0     => Sol Üst
</span> * 0.5-0.5 => Ortala
</span> * 1-1     => Sağ Alt
</span> */
</span>sprite</span>.</span>anchor</span>.x = </span>0.5</span>;
</span>sprite</span>.</span>anchor</span>.y = </span>0.5</span>;
</span></code></pre>
###</a>
Position</h3>
Sprite nesnesinin sahnede bulunacağı koordinatlardır.</p>
sprite</span>.</span>position</span>.x = </span>200</span>;
</span>sprite</span>.</span>position</span>.y = </span>150</span>;
</span></code></pre>
###</a>
Rotation</h3>
Sprite nesnesini orjin etrafında döndürmenizi sağlar.</p>
sprite</span>.</span>rotation </span>+= </span>0.1</span>;
</span></code></pre>

Döndürme kodunu çizim döngüsü dışında yaparsanız sadece 1 seferlik +0.1 artış yapacaktır. Sürekli dönmesi için döngü içerisinde bu kodu
kullanmanız gerekiyor.</p>
</blockquote>
###</a>
Sahneye Ekleme</h3>
Sprite nesnemizi artık sahneye ekleyelim.</p>
stage</span>.</span>addChild</span>(</span>sprite</span>);
</span></code></pre>
##</a>
Tüm Kaynak</h2>
Ders içerisindeki bilgilerle yapılan tüm script kodu</p>

</span>var </span>stage </span>= new PIXI.Stage(</span>0xFFFFFF</span>);
</span>var </span>renderer </span>= new PIXI.autoDetectRenderer(</span>400</span>, </span>300</span>);
</span>
</span>var </span>texture </span>= </span>PIXI</span>.</span>Texture</span>.</span>fromImage</span>("</span>resim.png</span>");
</span>var </span>sprite  </span>= new PIXI.Sprite(</span>texture</span>);
</span>
</span>sprite</span>.</span>anchor</span>.x = </span>0.5</span>;
</span>sprite</span>.</span>anchor</span>.y = </span>0.5</span>;
</span>
</span>sprite</span>.</span>position</span>.x = </span>200</span>;
</span>sprite</span>.</span>position</span>.y = </span>150</span>;
</span>
</span>stage</span>.</span>addChild</span>(</span>sprite</span>);
</span>
</span>document.body.</span>appendChild</span>(</span>renderer</span>.</span>view</span>);
</span>requestAnimFrame</span>(</span>cizimYap</span>);
</span>function </span>cizimYap</span>() {
</span>	</span>requestAnimFrame</span>(</span>cizimYap</span>);
</span>
</span>	</span>sprite</span>.</span>rotation </span>+= </span>0.1</span>;
</span>
</span>	</span>renderer</span>.</span>render</span>(</span>stage</span>);
</span>}
</span>
</span></code></pre>
Retrieving My Key</h2>
You can obtain my public key using one of the following methods:</p>

Using My Key</h2>
Once you’ve retrieved and verified my PGP key, you can use it to check the integrity of software I’ve signed or communicate securely.</p>

Verify a Git Tag</h3>
To verify a signed Git tag, use the following command:</p>
`git</span> tag</span> -v </span><tag> </span></code></pre> Verify that the signature is reported as valid and corresponds to my key.</p>`

`#</a> Bitiş</h1> Yazı içerisinde elbetteki yanlışlarım olmuş olabilir. Yazıyı düzenleyerek hataları gidererek daha iyi bir makale haline getirebiliriz. Eklenmesini istediğiniz kısımları da yine aynı şekilde düzenleyerek pull request</strong> atabilirsiniz.</p>`

`##</a> Windows</h2> Windows ortamında kurulumunu yapmadım. Yapan arkadaşlar anlatımını yapıp bu yazıyı düzenlerse sevinirim.</p> Kullanılabilecek programa buradan</a> ulaşabilirsiniz.</p> #</a> Contributors</h1> Eray Aydın</a></li> </ul>`

#</a> Contributors</h1>

Eray Aydın</a></li> </ul>

Arch Linux ve i3 için Backlight Ayarlaması

Arch Linux - LAMP Kurulumu

Laravel - Elixir

Geliştirme Ortamım

Laravel - Hataları Viewde Gösterme

Linux - Screenfetch Kurulumu

Linux Mint - Ruby 2 Kurulumu

Sudo Ayarları

Arch Linux - Yaourt Kurulumu

Basit Bir SDL Projesi Oluşturma

Arch Linux - Ruby ve Jekyll Kurulumu

Linux - SDL2 Kurulumu

Windows için Virtual Host Alias Modülü

Windows'a Apache, Mysql, PHP ve PHPMyAdmin Kurulumu

Otomatik Apache Sanal Sunucu

C++ 2D Game Frameworks

PSR-1 Standartları

###</a> Metotlar</h3>
Metot isimleri ilk harfi küçük ve diğer kelime başları büyük olmalıdır. (Örn; showIndex, editPost)</p>

Linux Oxygine C++ Game Framework Kurulumu

`##</a> Kurulum Testi</h2> Kurulumu başarıyla yapıp yapmadığımızı kontrol etmek için root/oxygine-framework/examples/Demo/proj.cmake/</code> klasörüne gelin ve şu komutu çalıştırın.</p> sudo</span> chmod +x run.sh </span>sudo</span> ./run.sh </span></code></pre>`

Pixi.js - Başlangıç

Eray Aydın

2024-10-21

My PGP

Kotlin ve jMonkeyEngine ile Oyun Geliştirme - Tanımlar

Büyük Ölçekli Projelerde Laravel Uygulaması

Pass ile Kendinize Özel Parola Yöneticinizi Yapın

Django Kurulumu

Eray Aydın

2024-10-21

My PGP

Key Information</h2> Key Type</strong>: RSA, 4096 bits (PGPv4)</li>

Retrieving My Key</h2> You can obtain my public key using one of the following methods:</p>

From a Public Key Server</h3> You can fetch my public key from a public key server using this command:</p>

Using My Key</h2> Once you’ve retrieved and verified my PGP key, you can use it to check the integrity of software I’ve signed or communicate securely.</p>

Verify a Git Tag</h3> To verify a signed Git tag, use the following command:</p> git</span> tag</span> -v </span><tag> </span></code></pre> Verify that the signature is reported as valid and corresponds to my key.</p>

Kotlin ve jMonkeyEngine ile Oyun Geliştirme - Tanımlar

###</a> Genel Yapı</h3> Genel yapıda çizimin oluşması ve ekrana gelmesi için 3 adım bulunmaktadır:</p> Application (Uygulama)</li> Geometry (Geometri)</li>

Büyük Ölçekli Projelerde Laravel Uygulaması

Pass ile Kendinize Özel Parola Yöneticinizi Yapın

Django Kurulumu

Arch Linux ve i3 için Backlight Ayarlaması

Arch Linux - LAMP Kurulumu

Laravel - Elixir

Geliştirme Ortamım

Retrieving My Key</h2>
You can obtain my public key using one of the following methods:</p>

Using My Key</h2>
Once you’ve retrieved and verified my PGP key, you can use it to check the integrity of software I’ve signed or communicate securely.</p>

Verify a Git Tag</h3>
To verify a signed Git tag, use the following command:</p>
`git</span> tag</span> -v </span><tag> </span></code></pre> Verify that the signature is reported as valid and corresponds to my key.</p>`
